Als boeddhist-in-wording sinds ruim 20 jaar, na aan de wieg van de Boeddhistische Omroep Stichting (BOS) te hebben gestaan als bestuurslid/secretaris van de BUN, verbaas ik mij over alle gebrek aan openheid, transparantie en fake-spiritualiteit die uit de berichten en documenten van • open boeddhisme • spreken.

Iedere boeddhist in Nederland, de leden van de BUN en de leden van de daarbij aangesloten sangha’s kunnen en mogen nu toch de mede-verantwoordelijkheid voor deze ellende niet meer ontkennen?

Het is nodig om onze stem te verheffen en besturen van BOS en BUN tot orde te roepen vanwege onbehoorlijk bestuur. Wat gebeurt hier toch allemaal?

Belangenverstrengeling van BUN en BOS, sancties van het Commissariaat van de Media, een schrikbarend personeelsbeleid c.q. personeelsverloop, mogelijke financiële malversaties – wie wil daar als boeddhist nog bij horen?

Wanneer deze zaken straks openlijk in de Volkskrant, Telegraaf of andere kranten naar buiten komen, voel ik me niet meer verwant aan boeddhistische organisaties in Nederland, al dan niet verenigd in de BUN, die dit allemaal maar over zich heen laten komen.

Dít is nooit de bedoeling geweest. De BOS is naar mijn mening opgericht om een open en transparant beeld van het boeddhisme in Nederland en in mindere mate daarbuiten te geven. Gemaakt voor en door boeddhisten.

Helaas heb ik, ondanks de vele prachtige documentaires en radioprogramma’s van de afgelopen jaren, van enige inspraak van al dan niet aan verenigingen gebonden boeddhisten niets kunnen merken.

De chaos binnen de organisatie van de BOS en het ontbreken van tegenspel van de BUN en ongebonden boeddhisten, hebben geleid tot de creatie van een gedrocht waarvoor wij allen verantwoordelijk zijn.

Hierbij roep ik alle verontruste boeddhisten in Nederland op hun stem te laten horen, teneinde BUN en BOS tot orde te roepen, en de zendmachtiging mogelijk te redden door middel van een petitie.