Interesse zelfverbranding nihil
Vrijwel dagelijks verbranden zich Tibetanen, maar de schreeuw om aandacht van nonnen en monniken wordt in Nederland nauwelijks gehoord. Een gebrek aan belangstelling – ook bij Nederlandse boeddhisten – speelt hen parten.
Zondagavond werd aan het begin van de radiouitzending Met het oog op morgen bekend gemaakt dat eerder die dag de achttienjarige non Tenzin Choedon van het Mamae klooster in Sichuan bij de Tibetaanse grens door zelfverbranding om het leven was gekomen. Zij was daarmee de zesde Tibetaan die deze week zo het leven liet.
In december 2011 noemde Time Magazine de zelfverbrandingen van nonnen en monniken in Tibet al het meest onderbelichte onderwerp in de journalistiek van de voorbije twaalf maanden.
Zelfverbranding katholieken
Tijdens de uitzending bevestigde Tsering Jampa, directeur van International Campaign for Tibet Europe het door Time gewekte beeld.
‘Als twintig katholieken in Nederland zichzelf in brand zouden steken, zou de reactie, niet alleen in Nederland maar ook in andere delen van Europa, enorm groot zijn. Omdat wij ons dagelijks bezighouden met dit onderwerp is het voor ons onbegrijpelijk dat je iedere dag op de televisie kunt zien wat er gebeurt in het Midden Oosten, maar niets over Tibet. Het gaat immers niet over één iemand, maar over tot nu toe tweeëntwintig zelfverbrandingen.’
Gebrek aan interesse
In dezelfde aflevering van Met het oog op morgen leverde • open boeddhisme • redacteur Rob Hogendoorn commentaar op het gebrek aan belangstelling voor de zelfverbrandingen in boeddhistisch Nederland.
Een rondgang langs de websites van ruim veertig bij de Boeddhistische Unie Nederland (BUN) aangesloten organisaties leerde hem dat nergens openlijk blijk wordt gegeven van betrokkenheid bij het lot van boeddhistische geloofsgenoten in Tibet.
Vorige week woensdag zijn er solidariteitswakes voor Tibet gehouden in Amsterdam en Tilburg waarop enkele tientallen belangstellenden afkwamen.
Lees ook
> Met het oog op morgen: Opnieuw zelfverbranding in Tibet (12-02-2012, vanaf 28:25 min.)
> Time Magazine: Zelfverbranding Tibetaanse monniken
> Ledenlijst BUN
> Schokkende beelden, laatste boodschap
> Phayul: Onrust verspreidt zich door heel Tibet (10-02-2012)
Kijk ook
> Voice of America: Demonstratie Tibetanen in Sichuan (8-2-2012)
> BBC: Tibetanen zetten zichzelf in brand (9-2-2012)
3 Responses to “Interesse zelfverbranding nihil”
Ik ben bang dat deze geringe betrokkenheid min of meer symptomatisch is: men heeft wel enige belangstelling voor het Tibetaans boeddhisme, maar komt er weinig toe om zich te verdiepen in de geschiedenis van het volk dat deze vorm van boeddhisme heeft ontwikkeld. Dat is niets nieuws: het Christendom heeft men ook vaak willen praktiseren zonder inzicht in zijn historische ‘roots’, met alle funeste gevolgen vandien.
De Chinese aanwezigheid in Tibet valt deels te verklaren uit de nucleaire militaire strategie: sinds de 50er jaren is China bezig om kernwapens te ontwikkelen – en te plaatsen in Tibet. Tibet krijgt zodoende de rol toebedeeld van ‘nucleair theater’ bij een eventuele grote oorlog in Zuidoost-Azië. Ik heb hierover een boek geschreven als polemoloog èn als beoefenaar van het boeddhisme, maar heb helaas moeten constateren dat bij de ‘consumenten’ van het Tibetaans boeddhisme de belangstelling voor dit aspect van het Tibetaanse drama vrijwel nihil is
Kritiek op mode-boeddhisten helpt het Tibetaanse volk niet. Ze inschakelen bij de verspreiding van de Tibetaanse werkelijkheid wel.
Hoe meer mensen bekendheid geven aan de huidige situatie hoe beter.
Ik stelde vrienden en bekenden van deze situatie op de hoogte. Ze wisten van niets, en waren ontzet. Een belronde langs TV-nieuwsprogramma’s leerde me de wet: zonder beelden geen aandacht.
De Volkskrant heeft te weinig buitenlandpagina’s ter beschikking, en bovendien “is de situatie daar al jarenlang slecht”.
Jawel, dat wisten we al. De vele zelfverbrandingen maakten geen indruk op de redacteur.
Vandaag ga ik proberen het Ministerie van Buitenlandse Zaken te bellen.
Met beelden ook geen aandacht. En voor een verhaal en beelden over onderdrukking en etnische zuivering door een boeddhistische staat is er ook geen interesse bij omroepen als de BOS. Bhutan: niet echt veel beter af dan Tibet.