Van Dogen, de held van veel Zen-beoefenaren, begrijp ik niet zo veel.
Toch heb ik een aantal van zijn teksten, in het begin zeker onbevangen, aandachtig gelezen; uit de 'Shobogenzo', (gedeeltelijk) in het Nederlands zijn vertaald door Boudewijn Koole
in 'De Schatkamer van het Oog van de Ware Leer ', Kosmos-Z&K Uitgevers, 1997
Met sommige aspecten ben ik het niet eens, bijvoorbeeld als hij het over Boeddha Natuur heeft, maar dat is niet zo interessant.
Het gaat me hier om het eenvoudig niet kunnen plaatsen wat hij zegt.
Toch een enkele opmerking over 'Bussho , ('Boeddhanatuur'):
Het begint meteen al met een enormiteit: "Sakyamuni Boeddha zei: Alle levende wezens hebben zonder uitzondering de Boeddhanatuur."
Dat heeft (volgens mij) de historische Boeddha nooit gezegd; ik daag Dogen uit, en omdat hij dood is, zijn volgelingen, de bron van dit citaat aan te geven.
En dan, voor mij onbegrijpelijk, over de betekenis van deze woorden: "Het is zijn uiting, zijn onderricht van de Leer aangaande 'Wat is dit dat zo komt?' ". Welke Leer?
En zo gaat het door.
Uiteraard doen ook anderen pogingen, Dogen te begrijpen; sommigen kennelijk met meer succes dan ik. Bijvoorbeeld Brad Warner, in een blogtekst van 24 juli 2014 hardcorezen.info/what-should-we-think-about-death/2920
Ik was daar op gewezen in een Twitter-bericht van Jules Prast (@amidazen):
" Dogen’s puzzling views on death and rebirth analysed by
@BradWarner (interesting, but does it matter?)... "
Ik ben er niet zeker van wie zich afvraagt of 'it does matter?': Prast of Warner, ik denk: Warner.
De vraag die Warner in deze tekst bezig houdt, is: geloofde Dogen in wedergeboorte (Engels: rebirth)? Z'n conclusie: ja en nee. "What we truly are was never born and can never die. But even that part of us is just here, just now ".
Inderdaad: does it matter ?
Of, om het met Harry Mulisch te zeggen: "Het gaat er om, het raadsel te vergroten ".
Een mogelijkheid is natuurlijk dat dat aan mij ligt, dat Dogen niet begrijpen. Het eenvoudige deel van die waarheid is dat ik een andere achtergrond heb, me bij een andere boeddhistische traditie thuis voel, en dus niet bij voorbaat de behoefte heb hem te bewonderen etc.
Maar misschien ligt het ook aan iets anders, een fundamenteel tekort; dat bracht me bij de gedachte:
Bestaat er zoiets als 'spirituele intelligentie ' ? Met uiteraard als vervolgvraag:
Heb ik daar misschien wat weinig van, omdat ik Dogen niet begrijp?
En omdat ik 'compassie' - waar je tegenwoordig, om het op een 'ongepaste' manier te zeggen, mee wordt doodgegooid - niet het belangrijkste (concept) van het Boeddhisme acht?
En ja hoor, het concept is eerder gebruikt, voor het eerst (?) door Danah Zohar; zie Wikipedia
Naast het oudere en brede intelligentie-begrip, met als maat het I.Q. (intelligentie-quotiënt) waren er de door David Goleman bekend geworden fenomenen 'emotionele intelligentie ' (zie Bol.com ) en 'sociale intelligentie ' (zie Bol.com )
(Wellicht ten overvloede: dit zijn allemaal mentale constructies, de vraag is niet of ze 'echt' bestaan maar of ze bruikbaar zijn; hoogstens of ze min of meer stabiel zijn c.q. dat wijziging ervan verklaar is.)
Ik citeer de samenvatting van het boek van Zohar in Bol.com :
" Met de traditionele intelligentietest wordt,uw denkkracht gemeten. Om met uw eigen gevoelens,en die van anderen om te kunnen gaan, hebt u emotionele intelligentie nodig. Maar er is nog een derde factor in het spel. Met uw spirituele intelligentie kiest u tussen goed en kwaad, bent u creatief, zoekt u naar de zin van uw leven en treedt u in contact met het hogere. Dromen, idealen, visies en aspiraties zijn de mens voorbehouden en worden gestuurd door uw spirituele intelligentie, de intelligentie van de ziel. Alleen hiermee bent u volledig mens, alleen hiermee verlegt u grenzen. 'Spirituele intelligentie' is het baanbrekende boek dat deze intens menselijke, maar tot nog toe niet herkende kwaliteit blootlegt. Met veel voorbeelden tonen de auteurs aan wat spirituele intelligentie is, hoe het werkt en hoe u er bewust gebruik van kunt maken. Er is ook een vragenlijst om uw eigen spirituele intelligentie te meten. "
Inderdaad: meer New Age dan 'spiritualiteit' zoals boeddhisten dat graag zien, maar ik moet me behelpen.
Ik ga geen poging doen, mijn 'spirituele intelligentie' te meten met behulp van een test uit dit boek; ongetwijfeld zit ik - zelfs voor een man - niet al te hoog, ergens in het midden waarschijnlijk. (Maar mij I.Q. is, en dat is mijn noodlot; nu eenmaal hoog, dan wordt het lastig, ook een hoog S.Q. te verkrijgen)
In het Wikipedia-artikel wordt ook kritiek op het concept 'spirituele intelligentie' gegeven:
"It has been argued that Spiritual Intelligence cannot be recognized as a form of intelligence. Howard Gardner, originator of multiple intelligence theory, chose not to include spiritual intelligence amongst his intelligences due to the challenge of codifying quantifiable scientific criteria. Later, Gardner suggested an “existential intelligence” as viable, but argued that it was better to “put aside the term spiritual, with its manifest and problematic connotations, and to speak instead of an intelligence that explores the nature of existence in its multifarious guises. Thus, an explicit concern with spiritual or religious matters would be one variety—often the most important variety—of an existential intelligence.” "
Nu is het bij karakteristieken en persoonlijkheidskenmerken zoals 'intelligentie', die mensen in diverse mate kunnen hebben, altijd de vraag: worden deze verschillen veroorzaakt door een verschil in aanleg ('nature') of door een verschil in leefomstandigheden en opvoeding ('nurture ')
Optimistische en positief ingestelde Amerikanen, vooral schrijvers van zelfhulpboeken (ook Zohar) zijn geneigd de oorzaak vooral in de 'nurture ' te zoeken, en als iets dat men bij zichzelf kan verbeteren.
Het lijkt me verstandig, veel ruimte aan twijfel te geven wat betreft de oorzaken in verschillen tussen zogeheten spirituele intelligentie quotiënten.
Hoe het ook zij: mijn spirituele intelligentie is beperkt en de groei ervan gaat langzaam, of ontbreekt.
Maar misschien zijn mensen met een beperkte spirituele intelligentie wel bevoorrecht, en is het een voordeel er weinig van te hebben op zijn of haar Boeddhistische pad. Want al te veel tranen belemmert het zicht.
=======================================================================
PS 1
Nog eens over die wedergeboorte
De sutta's uit het vroege boeddhisme lezend kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat hier in wedergeboorte, bijna als iets vanzelfsprekends, geloofd werd.
Helaas, want ik doe dat niet, hoewel ik het een aantal jaren geprobeerd heb, dat geloven.
PS 2
Over mijn opmerking dat ik 'compassie' niet het belangrijkste (concept) van het Boeddhisme acht.
'Compassie', in het Pali 'karuna' is één van de vier Brahmavihara (verheven toestanden) die men voortdurend moet beoefenen, wat uiteindelijk de Verlichting/ het Ontwaken kan brengen.
De andere drie zijn 'metta' (liefdevolle vriendelijkheid), 'mudita' (mede-vreugde) en 'upekha'(gelijkmoedigheid).
Over deze vier, en met name over de meest onbekende (mudita) heb ik eerder uitgebreid geschreven.
Ik beoefen deze vier ook als meditatievorm en probeer dan ook, ze te bereiken; en het valt niet mee ze (zeker niet permanent) te hebben.
'Compassie', als een soort religieus en vooral ethisch gevoel, zoals onder andere populair gemaakt door de Dalai Lama is uit deze context gehaald; iets dat je geacht wordt te hebben, waarbij je tekortschiet als je het niet hebt.
PS 3
In de Volkskrant van 28 juli een heerlijke ironische 'Voetnoot' van Arnon Grunberg (die de week ervoor werd verweten zich ongevoelig en dus 'ongepast' te hebben gedragen, genaamd ' Rouwen .
Z'n conclusie: "Nederland kan beter rouwen dan Van Persie kan voetballen. Als er een Nobelprijs voor Rouwverwerking bestond ... zou Nederland die verdienen."
Hoe zou het met de Spirituele Intelligentie van Grunberg zijn?
Posts tonen met het label redactioneel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label redactioneel. Alle posts tonen
maandag 28 juli 2014
donderdag 17 juli 2014
Een boeddhistische verklaring over ecologie – ter bestudering en ondertekening; ook voor Peacemakers
De Zen Peacemakers De Lage Landen (dat is Vlaanderen en Nederland) houden van 21 tot 30 juli een retraite over 'Zen en Ecologie ' .
Ik vind het jammer dat de Peacemakers zich tamelijk exclusief als Zen manifesteren, gezien hun terminologie (bv 'geest houder') en rituelen: dat werpt een drempel op.
Wel ben ik geïnteresseerd in en bezorgd over de ecologie; daarom ben ik blij dat de deelnemers onder ander in deze retraite van een recente tekst van David Loy over 'Helende Ecologie ' gaan bespreken. Waarschijnlijk in de vorm van de samenvatting ervan door Jelle Seidel.
Het artikel van Seidel op de website van de 'Vrienden van het boeddhisme ' bevat meer dan studiemateriaal.
Er is ook een link opgenomen naar een mogelijk te ondertekenen 'Buddhist Declaration ', opgesteld door o.a. David Loy en de bij Theravadins zeer bekende Bhikkhu Bodhi .
De Dalai Lama was een van de eerste ondertekenaars. Zie de Link naar de Declaration
Nu zeg ik niet dat de deelnemers aan de retraite aan het eind ervan allemaal de 'Declaration' moeten ondertekenen. Maar ik vind wel dat geëngageerd boeddhist meer moet zijn dan het hebben van mooie gedachten en opvattingen, en ook gepoogd moet worden iets te doen aan onrecht of in dit geval dreigende ecologische catastrofe.
Een gevolg van een discussie (zie voetnoot *) over actiebereidheid van Nederlandse Peacemakers bracht me tot het initiatief dit 'Buddhist Declaration' van Loy en Bodhi te vertalen. Bij deze:
=====================================================================
Een boeddhistische verklaring over klimaatverandering
De onderstaande verklaring geeft een unieke spiritueel beeld van de klimaatverandering en onze dringende verantwoordelijkheid om de oplossingen aan te dragen. De verklaring is voortgekomen uit de bijdragen van meer dan 20 boeddhistische leraren van alle tradities aan het boek 'A Buddhist Response to The Climate Emergency ' .
Het werd samengesteld als een inter-boeddhistische verklaring door Zen leraar dr. David Tetsuun Loy en senior Theravadin leraar Ven. Bhikkhu Bodhi met wetenschappelijke input van Dr John Stanley.
De Dalai Lama was de eerste om deze verklaring te ondertekenen. Wij dringen er bij alle betrokken leden van de internationale boeddhistische gemeenschap op aan, om het document te bestuderen en om hun stem te laten horen door het ook te ondertekenen, aan het einde van deze pagina.
De tijd om te handelen is nu
Een Boeddhistische Verklaring over Klimaatverandering
Vandaag leven we in een tijd van grote crisis, geconfronteerd met de ernstigste uitdaging die de mensheid ooit heeft gekend: de ecologische gevolgen van ons eigen collectieve karma. De wetenschappelijke consensus is overweldigend: menselijke activiteit is veroorzaakt ecologische afbraak op planetaire schaal. Speciaal de globale opwarming van de aarde gaat veel sneller dan eerder werd voorspeld; het meest duidelijk op de Noordpool. Honderdduizenden jaren lang was de Noordelijke IJszee bedekt met een gebied van zee-ijs zo groot als Australië, maar nu smelt dit snel weg. In 2007 voorspelde het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) dat de Noordpool vrij van de zomer zee-ijs zou kunnen zijn in 2100. Het is nu duidelijk dat dit binnen een decennium of twee zou kunnen gebeuren. Groenland's enorme ijskap is ook sneller dan verwacht aan het smelten. De stijging van de zeespiegel deze eeuw zal minstens een meter bedragen, genoeg voor overstromingen van vele kuststeden en vitale rijstbouwgebieden zoals de Mekong Delta in Vietnam.
Over de hele wereld worden gletsjers snel steeds korter. Als de huidige economische beleid doorzet, zijn de gletsjers van het Tibetaanse Plateau, de bron van de grote rivieren die water voor miljarden mensen in Azië leveren, waarschijnlijk halverwege deze eeuw verdwenen. Ernstige droogte en mislukte oogsten zijn er al in Australië en Noord-China.
Belangrijke verslagen – van het IPCC, de Verenigde Naties, de Europese Unie, en de International Union for the Conservation of Nature – zijn het erover eens dat, zonder een collectieve richting-verandering, de groeiende schaarste aan water, voedsel en andere middelen hongersnood, gevechten over deze bronnen en massa-migratie kunnen creëren. En wel eerder dan midden deze eeuw, misschien in 2030, volgens de Britse belangrijkste wetenschappelijke adviseur.
De opwarming van de aarde speelt een belangrijke rol in andere ecologische crises, waaronder het verlies van vele planten- en diersoorten die deze aarde met ons te delen (biodiversiteit). Oceanografen melden dat de helft van het koolzuurgas dat vrijkomt door fossiele brandstoffen, is geabsorbeerd door de oceanen, de zuurgraad met ongeveer 30% verhogend. Verzuring verstoort verkalking van schelpen en koraalriffen, maar ook bedreigend voor de plankton-groei, de bron van de voedselketen voor de meeste leven in de zee.
Eminent biologen en VN-rapporten zijn het erover eens dat "op dezelfde voet doorgaan" ("business-as-usual") de helft van alle diersoorten op aarde binnen deze eeuw doet uitsterven. Gezamenlijk zijn we het eerste voorschrift – "geen levende wezens schade doen" – op zo groot mogelijke schaal aan het schenden. En we kunnen niet de biologische gevolgen voor het menselijk leven overzien als er zoveel soorten ('species') die onzichtbaar bijdragen aan ons eigen welzijn, verdwijnen van de planeet.
Veel wetenschappers hebben geconcludeerd dat het voortbestaan van de menselijke beschaving op het spel staat. We hebben een kritisch stadium bereikt in onze biologische en sociale evolutie. Er is nooit een belangrijker moment in de geschiedenis geweest om de mogelijkheden van het boeddhisme uit te oefenen ten behoeve van alle levende wezens. De vier edele waarheden bieden een kader voor het diagnosticeren van onze huidige situatie en het formuleren van passende richtsnoeren – omdat de bedreigingen en rampen waar we voor staan uiteindelijk voortkomen uit de menselijke geest, en daarom diepgaande veranderingen in ons denken ('mind') vereisen. Als persoonlijk lijden voort komt uit verlangen en onwetendheid – uit de drie vergiften van hebzucht, kwade wil en verwarring – geldt hetzelfde voor het lijden dat ons treft op collectieve schaal. Onze ecologische noodsituatie is een grotere versie van de eeuwige menselijke situatie. Zowel als individu en als soort lijden we aan een gevoel van 'zelf' dat niet alleen losgekoppeld voelt van andere mensen, maar van de Aarde zelf. Zoals Thich Nhat Hanh heeft gezegd: "Wij zijn hier om te ontwaken uit de illusie van onze afgescheidenheid." We moeten wakker worden en beseffen dat de Aarde onze moeder en onze thuis is – en in dit geval kan de navelstreng ons aan haar bindt, niet kan worden doorgeknipt. Wanneer de Aarde ziek wordt, worden wij ziek, omdat we deel van haar uitmaken.
Onze huidige economische en technologische relaties met de rest van de biosfeer zijn niet duurzaam. Om de ruwe overgangen het hoofd te bieden, moet onze levensstijl en moeten onze verwachtingen veranderen. Het gaat zowel om nieuwe gewoonten als om nieuwe waarden. De boeddhistische leer dat de algehele gezondheid van het individu en de samenleving afhankelijk is van innerlijk welzijn, en niet alleen op economische indicatoren gebaseerd, helpt ons de persoonlijke en sociale veranderingen te bepalen, die we moeten maken.
Op individuele schaal moeten we gedragingen aan gaan nemen dat het dagelijks ecologisch bewustzijn verhoogt en onze 'carbon footprint' verkleint. Degenen van ons in de hoogontwikkelde economieën moeten onze huizen en werkplekken herinrichten en isoleren ten behoeve van energie-efficiëntie; onze thermostaten in de winter lager zetten en in de zomer hoger; energie-zuinige lampen en apparaten gebruiken; ongebruikte elektrische apparaten helemaal uitzetten; de zuinigst denkbare auto's gebruiken; en de vleesconsumptie verminderen ten gunste van een gezond, milieuvriendelijk, plantaardig dieet.
Deze persoonlijke activiteiten zullen op zichzelf niet voldoende zijn om de toekomstige ramp af te wenden. We moeten ook institutionele veranderingen, zowel technologisch als economisch, bewerkstelligen. We moeten onze energie systemen zo snel mogelijk "ont-kolen" (“de-carbonize”) door fossiele brandstoffen te vervangen door hernieuwbare energiebronnen die grenzeloos, goedaardig en harmonieus met de natuur zijn. We moeten vooral met de bouw van nieuwe kolencentrales te stoppen, omdat steenkool veruit de meest vervuilende en meest gevaarlijke bron is van koolstof in de atmosfeer. Wijselijk gebruikt, kan windenergie, zonne-energie, getijdenenergie en aardwarmte alle elektriciteit bieden die we nodig zonder beschadiging van de biosfeer. Aangezien wel een kwart van de mondiale kooldioxide emissies afkomstig is van ontbossing, moeten we de verwoesting van de bossen keren, vooral het vitale regenwoud waar de meeste soorten planten en dieren leven.
Het wordt steeds duidelijker dat belangrijke veranderingen ook nodig zijn in de manier waarop ons economisch systeem is opgebouwd. Opwarming van de aarde is nauw gerelateerd aan de gigantische hoeveelheden energie die onze industrieën verslinden om in de niveaus van de consumptie te voorzien die velen van ons hebben geleerd en denken normaal te kunnen vinden. Vanuit het boeddhisme zou een gezonde en duurzame economie moeten worden beheerst door het beginsel van toereikendheid: de sleutel tot geluk is tevredenheid in plaats van een steeds toenemende overvloed van goederen. De drang om meer en meer te consumeren is een uiting van verlangen, precies dat wat de Boeddha heeft aangewezen als de oorzaak van het lijden.
In plaats van een economie die winst benadrukt en voortdurende groei vereist, om instorting te voorkomen, moeten we samen evolueren naar een economie die een voldoende levensstandaard voor iedereen biedt; terwijl het ons tegelijkertijd toestaat onze volledige (inclusief spirituele) potentieel te ontwikkelen in harmonie met de biosfeer die alle wezen onderhoudt en voedt, inclusief toekomstige generaties.
Als politieke leiders niet in staat zijn om de urgentie van onze wereldwijde crisis te onderkennen, of niet bereid om de lange termijn voordelen voor de mensheid boven het korte-termijn voordeel van fossiele brandstof multinationals te erkennen, moeten we ze wellicht uitdagen met aanhoudende campagnes van burgerlijke actie.
Dr James Hansen van NASA en andere klimatologen hebben onlangs de precieze doelstellingen gedefinieerd die nodig zijn om te voorkomen dat de opwarming catastrofale niveaus ("tipping points) bereikt." Het veilige niveau van kooldioxide in de atmosfeer mag niet meer dan 350 deeltjes per miljoen (ppm) zijn, om een duurzame menselijke beschaving mogelijk te houden. Deze doelstelling werd onderschreven door de Dalai Lama, samen met andere Nobelprijswinnaars en vooraanstaande wetenschappers. Onze huidige situatie is bijzonder zorgwekkend omdat het huidige niveau al 387 ppm is, met een stijging van 2 ppm per jaar. We worden uitgedaagd niet alleen om de koolstofuitstoot te verminderen, maar ook om grote hoeveelheden kooldioxide die al aanwezig is in de atmosfeer, er uit te halen.
Als ondertekenaars van deze verklaring van de boeddhistische principes erkennen wij de dringende uitdaging van de klimaatverandering. In overeenstemming met de boeddhistische leer accepteren wij onze individuele en collectieve verantwoordelijkheid om te doen wat we kunnen om dit doel, met inbegrip van (maar niet beperkt tot) de persoonlijke en sociale antwoorden, hierboven beschreven, te voldoen.
We hebben nog maar een korte periode (“window of opportunity”) om actie te ondernemen, om de mensheid voor de dreigende ramp te behoeden en om het voortbestaan van de vele uiteenlopende en prachtige vormen van het leven op Aarde te verzekeren. Toekomstige generaties, en de andere soorten die de biosfeer met ons delen, hebben geen stem om te vragen om ons mededogen, wijsheid en leiderschap. We moeten naar hun stilte luisteren. Wij moeten ook hun stem zijn, en namens hen handelen.
=====================================================================
Tot zover de vertaling.
Degenen die het hiermee eens zijn, zouden hem ook kunnen ondertekenen.
Daarvoor verwijs ik naar de oorspronkelijk website-pagina omdat dit ondertekenen het best op één plek kan plaatsvinden: www.ecobuddhism.org/bcp/all_content/buddhist_declaration/
De regel 'Please check this if you are a recognized Buddhist teacher' zou ik maar negeren;
één van de twee hokjes daarvoor wel aanvinken; en naam, woonplaats, land, emailadres en eventueel sangha invullen.
En ' Sign the Declaration ' aanklikken !
Natuurlijk is dit ook symbolisch gedrag. Maar een volgende (meer activistische stap) kan volgen.
Wat gebeurt er met de 'handtekeningen' ?
Zie de achtergrondgegevens van de eerste 5000 ondertekenaars , van de sangha's ,
en per land : al 119 Nederlanders en wij wisten van niks.
Voor verdere gegevens over de organisatie etc., zie hun homepage .
=====================================================================
Update 20 juli
Het artikel 'Healing Ecology' van Loy heeft een reactie opgeleverd in het 'Journal of Buddhist Ethics', geschreven door Grace Y. Kao , die nadrukkelijk van zichzelf zegt, Protestant Christen te zijn, en nadrukkelijk van zichzelf zegt vrouw te zijn, omdat dat doorwerkt in haar kritiek.
De titel: ' Moving Forward by Agreeing to Disagree: A Response to “Healing Ecology” '
Ik heb het nog maar vluchtig gelezen, maar mijn indruk is dat het belangwekkend en fundamenteel is. Kritisch, maar constructief; dat laatste zeg ik er maar bij omdat veel boeddhisten denken dat kritiek (altijd) destructief is.
=====================================================================
* Noot
Mijn kritiek op de filosofie van de Peacemakers heb ik eerder aldus geformuleerd:
" Een Peacemaker houdt zich – volgens de ideeën van Bernie Glassman - aan drie principes:
* niet-weten (not-knowing): het loslaten van vaste ideeën over jezelf en het universum
* erkennen wat is (bearing witness) ten aanzien van de vreugde en het lijden van de wereld
* liefdevolle actie (loving action) voor jezelf en voor anderen
‘Niet-weten’ is een typisch Zen-principe; al kan het een open geest hebben in het algemeen geen kwaad; in de Theravada bestaat 'onwetendheid' maar dat is wezenlijk iets anders.
'Liefdevolle actie' zou door iedereen gedaan moeten worden, soms individueel, soms collectief.
Blijft over het principe van 'bearing witness'; het (ik citeer) “ 'Erkennen wat is'. [Het] samenvloeien met een persoon, of het diep in je opnemen van een situatie om zodoende tot een wezenlijk contact te komen.“ Het is dit tweede principe waar de meeste bedenkingen tegen bestaan. Het is nogal eens exhibitionistisch, want graag gekoppeld aan publiciteit. Terwijl het derde principe (actie) bij projecten die ik ken in Nederland, ontbreekt: niet bij een Auschwitz-retraite, niet bij de aangekondigde Lampedusa-retraite, en ook niet bij de retraite eind deze maand over 'Zen en ecologie' (als dat wel zo is, hoor ik het graag). "
Ik vind het jammer dat de Peacemakers zich tamelijk exclusief als Zen manifesteren, gezien hun terminologie (bv 'geest houder') en rituelen: dat werpt een drempel op.
Wel ben ik geïnteresseerd in en bezorgd over de ecologie; daarom ben ik blij dat de deelnemers onder ander in deze retraite van een recente tekst van David Loy over 'Helende Ecologie ' gaan bespreken. Waarschijnlijk in de vorm van de samenvatting ervan door Jelle Seidel.
Het artikel van Seidel op de website van de 'Vrienden van het boeddhisme ' bevat meer dan studiemateriaal.
Er is ook een link opgenomen naar een mogelijk te ondertekenen 'Buddhist Declaration ', opgesteld door o.a. David Loy en de bij Theravadins zeer bekende Bhikkhu Bodhi .
De Dalai Lama was een van de eerste ondertekenaars. Zie de Link naar de Declaration
Nu zeg ik niet dat de deelnemers aan de retraite aan het eind ervan allemaal de 'Declaration' moeten ondertekenen. Maar ik vind wel dat geëngageerd boeddhist meer moet zijn dan het hebben van mooie gedachten en opvattingen, en ook gepoogd moet worden iets te doen aan onrecht of in dit geval dreigende ecologische catastrofe.
Een gevolg van een discussie (zie voetnoot *) over actiebereidheid van Nederlandse Peacemakers bracht me tot het initiatief dit 'Buddhist Declaration' van Loy en Bodhi te vertalen. Bij deze:
=====================================================================
Een boeddhistische verklaring over klimaatverandering
De onderstaande verklaring geeft een unieke spiritueel beeld van de klimaatverandering en onze dringende verantwoordelijkheid om de oplossingen aan te dragen. De verklaring is voortgekomen uit de bijdragen van meer dan 20 boeddhistische leraren van alle tradities aan het boek 'A Buddhist Response to The Climate Emergency ' .
Het werd samengesteld als een inter-boeddhistische verklaring door Zen leraar dr. David Tetsuun Loy en senior Theravadin leraar Ven. Bhikkhu Bodhi met wetenschappelijke input van Dr John Stanley.
De Dalai Lama was de eerste om deze verklaring te ondertekenen. Wij dringen er bij alle betrokken leden van de internationale boeddhistische gemeenschap op aan, om het document te bestuderen en om hun stem te laten horen door het ook te ondertekenen, aan het einde van deze pagina.
De tijd om te handelen is nu
Een Boeddhistische Verklaring over Klimaatverandering
Vandaag leven we in een tijd van grote crisis, geconfronteerd met de ernstigste uitdaging die de mensheid ooit heeft gekend: de ecologische gevolgen van ons eigen collectieve karma. De wetenschappelijke consensus is overweldigend: menselijke activiteit is veroorzaakt ecologische afbraak op planetaire schaal. Speciaal de globale opwarming van de aarde gaat veel sneller dan eerder werd voorspeld; het meest duidelijk op de Noordpool. Honderdduizenden jaren lang was de Noordelijke IJszee bedekt met een gebied van zee-ijs zo groot als Australië, maar nu smelt dit snel weg. In 2007 voorspelde het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) dat de Noordpool vrij van de zomer zee-ijs zou kunnen zijn in 2100. Het is nu duidelijk dat dit binnen een decennium of twee zou kunnen gebeuren. Groenland's enorme ijskap is ook sneller dan verwacht aan het smelten. De stijging van de zeespiegel deze eeuw zal minstens een meter bedragen, genoeg voor overstromingen van vele kuststeden en vitale rijstbouwgebieden zoals de Mekong Delta in Vietnam.
Over de hele wereld worden gletsjers snel steeds korter. Als de huidige economische beleid doorzet, zijn de gletsjers van het Tibetaanse Plateau, de bron van de grote rivieren die water voor miljarden mensen in Azië leveren, waarschijnlijk halverwege deze eeuw verdwenen. Ernstige droogte en mislukte oogsten zijn er al in Australië en Noord-China.
Belangrijke verslagen – van het IPCC, de Verenigde Naties, de Europese Unie, en de International Union for the Conservation of Nature – zijn het erover eens dat, zonder een collectieve richting-verandering, de groeiende schaarste aan water, voedsel en andere middelen hongersnood, gevechten over deze bronnen en massa-migratie kunnen creëren. En wel eerder dan midden deze eeuw, misschien in 2030, volgens de Britse belangrijkste wetenschappelijke adviseur.
De opwarming van de aarde speelt een belangrijke rol in andere ecologische crises, waaronder het verlies van vele planten- en diersoorten die deze aarde met ons te delen (biodiversiteit). Oceanografen melden dat de helft van het koolzuurgas dat vrijkomt door fossiele brandstoffen, is geabsorbeerd door de oceanen, de zuurgraad met ongeveer 30% verhogend. Verzuring verstoort verkalking van schelpen en koraalriffen, maar ook bedreigend voor de plankton-groei, de bron van de voedselketen voor de meeste leven in de zee.
Eminent biologen en VN-rapporten zijn het erover eens dat "op dezelfde voet doorgaan" ("business-as-usual") de helft van alle diersoorten op aarde binnen deze eeuw doet uitsterven. Gezamenlijk zijn we het eerste voorschrift – "geen levende wezens schade doen" – op zo groot mogelijke schaal aan het schenden. En we kunnen niet de biologische gevolgen voor het menselijk leven overzien als er zoveel soorten ('species') die onzichtbaar bijdragen aan ons eigen welzijn, verdwijnen van de planeet.
Veel wetenschappers hebben geconcludeerd dat het voortbestaan van de menselijke beschaving op het spel staat. We hebben een kritisch stadium bereikt in onze biologische en sociale evolutie. Er is nooit een belangrijker moment in de geschiedenis geweest om de mogelijkheden van het boeddhisme uit te oefenen ten behoeve van alle levende wezens. De vier edele waarheden bieden een kader voor het diagnosticeren van onze huidige situatie en het formuleren van passende richtsnoeren – omdat de bedreigingen en rampen waar we voor staan uiteindelijk voortkomen uit de menselijke geest, en daarom diepgaande veranderingen in ons denken ('mind') vereisen. Als persoonlijk lijden voort komt uit verlangen en onwetendheid – uit de drie vergiften van hebzucht, kwade wil en verwarring – geldt hetzelfde voor het lijden dat ons treft op collectieve schaal. Onze ecologische noodsituatie is een grotere versie van de eeuwige menselijke situatie. Zowel als individu en als soort lijden we aan een gevoel van 'zelf' dat niet alleen losgekoppeld voelt van andere mensen, maar van de Aarde zelf. Zoals Thich Nhat Hanh heeft gezegd: "Wij zijn hier om te ontwaken uit de illusie van onze afgescheidenheid." We moeten wakker worden en beseffen dat de Aarde onze moeder en onze thuis is – en in dit geval kan de navelstreng ons aan haar bindt, niet kan worden doorgeknipt. Wanneer de Aarde ziek wordt, worden wij ziek, omdat we deel van haar uitmaken.
Onze huidige economische en technologische relaties met de rest van de biosfeer zijn niet duurzaam. Om de ruwe overgangen het hoofd te bieden, moet onze levensstijl en moeten onze verwachtingen veranderen. Het gaat zowel om nieuwe gewoonten als om nieuwe waarden. De boeddhistische leer dat de algehele gezondheid van het individu en de samenleving afhankelijk is van innerlijk welzijn, en niet alleen op economische indicatoren gebaseerd, helpt ons de persoonlijke en sociale veranderingen te bepalen, die we moeten maken.
Op individuele schaal moeten we gedragingen aan gaan nemen dat het dagelijks ecologisch bewustzijn verhoogt en onze 'carbon footprint' verkleint. Degenen van ons in de hoogontwikkelde economieën moeten onze huizen en werkplekken herinrichten en isoleren ten behoeve van energie-efficiëntie; onze thermostaten in de winter lager zetten en in de zomer hoger; energie-zuinige lampen en apparaten gebruiken; ongebruikte elektrische apparaten helemaal uitzetten; de zuinigst denkbare auto's gebruiken; en de vleesconsumptie verminderen ten gunste van een gezond, milieuvriendelijk, plantaardig dieet.
Deze persoonlijke activiteiten zullen op zichzelf niet voldoende zijn om de toekomstige ramp af te wenden. We moeten ook institutionele veranderingen, zowel technologisch als economisch, bewerkstelligen. We moeten onze energie systemen zo snel mogelijk "ont-kolen" (“de-carbonize”) door fossiele brandstoffen te vervangen door hernieuwbare energiebronnen die grenzeloos, goedaardig en harmonieus met de natuur zijn. We moeten vooral met de bouw van nieuwe kolencentrales te stoppen, omdat steenkool veruit de meest vervuilende en meest gevaarlijke bron is van koolstof in de atmosfeer. Wijselijk gebruikt, kan windenergie, zonne-energie, getijdenenergie en aardwarmte alle elektriciteit bieden die we nodig zonder beschadiging van de biosfeer. Aangezien wel een kwart van de mondiale kooldioxide emissies afkomstig is van ontbossing, moeten we de verwoesting van de bossen keren, vooral het vitale regenwoud waar de meeste soorten planten en dieren leven.
Het wordt steeds duidelijker dat belangrijke veranderingen ook nodig zijn in de manier waarop ons economisch systeem is opgebouwd. Opwarming van de aarde is nauw gerelateerd aan de gigantische hoeveelheden energie die onze industrieën verslinden om in de niveaus van de consumptie te voorzien die velen van ons hebben geleerd en denken normaal te kunnen vinden. Vanuit het boeddhisme zou een gezonde en duurzame economie moeten worden beheerst door het beginsel van toereikendheid: de sleutel tot geluk is tevredenheid in plaats van een steeds toenemende overvloed van goederen. De drang om meer en meer te consumeren is een uiting van verlangen, precies dat wat de Boeddha heeft aangewezen als de oorzaak van het lijden.
In plaats van een economie die winst benadrukt en voortdurende groei vereist, om instorting te voorkomen, moeten we samen evolueren naar een economie die een voldoende levensstandaard voor iedereen biedt; terwijl het ons tegelijkertijd toestaat onze volledige (inclusief spirituele) potentieel te ontwikkelen in harmonie met de biosfeer die alle wezen onderhoudt en voedt, inclusief toekomstige generaties.
Als politieke leiders niet in staat zijn om de urgentie van onze wereldwijde crisis te onderkennen, of niet bereid om de lange termijn voordelen voor de mensheid boven het korte-termijn voordeel van fossiele brandstof multinationals te erkennen, moeten we ze wellicht uitdagen met aanhoudende campagnes van burgerlijke actie.
Dr James Hansen van NASA en andere klimatologen hebben onlangs de precieze doelstellingen gedefinieerd die nodig zijn om te voorkomen dat de opwarming catastrofale niveaus ("tipping points) bereikt." Het veilige niveau van kooldioxide in de atmosfeer mag niet meer dan 350 deeltjes per miljoen (ppm) zijn, om een duurzame menselijke beschaving mogelijk te houden. Deze doelstelling werd onderschreven door de Dalai Lama, samen met andere Nobelprijswinnaars en vooraanstaande wetenschappers. Onze huidige situatie is bijzonder zorgwekkend omdat het huidige niveau al 387 ppm is, met een stijging van 2 ppm per jaar. We worden uitgedaagd niet alleen om de koolstofuitstoot te verminderen, maar ook om grote hoeveelheden kooldioxide die al aanwezig is in de atmosfeer, er uit te halen.
Als ondertekenaars van deze verklaring van de boeddhistische principes erkennen wij de dringende uitdaging van de klimaatverandering. In overeenstemming met de boeddhistische leer accepteren wij onze individuele en collectieve verantwoordelijkheid om te doen wat we kunnen om dit doel, met inbegrip van (maar niet beperkt tot) de persoonlijke en sociale antwoorden, hierboven beschreven, te voldoen.
We hebben nog maar een korte periode (“window of opportunity”) om actie te ondernemen, om de mensheid voor de dreigende ramp te behoeden en om het voortbestaan van de vele uiteenlopende en prachtige vormen van het leven op Aarde te verzekeren. Toekomstige generaties, en de andere soorten die de biosfeer met ons delen, hebben geen stem om te vragen om ons mededogen, wijsheid en leiderschap. We moeten naar hun stilte luisteren. Wij moeten ook hun stem zijn, en namens hen handelen.
=====================================================================
Tot zover de vertaling.
Degenen die het hiermee eens zijn, zouden hem ook kunnen ondertekenen.
Daarvoor verwijs ik naar de oorspronkelijk website-pagina omdat dit ondertekenen het best op één plek kan plaatsvinden: www.ecobuddhism.org/bcp/all_content/buddhist_declaration/
De regel 'Please check this if you are a recognized Buddhist teacher' zou ik maar negeren;
één van de twee hokjes daarvoor wel aanvinken; en naam, woonplaats, land, emailadres en eventueel sangha invullen.
En ' Sign the Declaration ' aanklikken !
Natuurlijk is dit ook symbolisch gedrag. Maar een volgende (meer activistische stap) kan volgen.
Wat gebeurt er met de 'handtekeningen' ?
Zie de achtergrondgegevens van de eerste 5000 ondertekenaars , van de sangha's ,
en per land : al 119 Nederlanders en wij wisten van niks.
Voor verdere gegevens over de organisatie etc., zie hun homepage .
=====================================================================
Update 20 juli
Het artikel 'Healing Ecology' van Loy heeft een reactie opgeleverd in het 'Journal of Buddhist Ethics', geschreven door Grace Y. Kao , die nadrukkelijk van zichzelf zegt, Protestant Christen te zijn, en nadrukkelijk van zichzelf zegt vrouw te zijn, omdat dat doorwerkt in haar kritiek.
De titel: ' Moving Forward by Agreeing to Disagree: A Response to “Healing Ecology” '
Ik heb het nog maar vluchtig gelezen, maar mijn indruk is dat het belangwekkend en fundamenteel is. Kritisch, maar constructief; dat laatste zeg ik er maar bij omdat veel boeddhisten denken dat kritiek (altijd) destructief is.
=====================================================================
* Noot
Mijn kritiek op de filosofie van de Peacemakers heb ik eerder aldus geformuleerd:
" Een Peacemaker houdt zich – volgens de ideeën van Bernie Glassman - aan drie principes:
* niet-weten (not-knowing): het loslaten van vaste ideeën over jezelf en het universum
* erkennen wat is (bearing witness) ten aanzien van de vreugde en het lijden van de wereld
* liefdevolle actie (loving action) voor jezelf en voor anderen
‘Niet-weten’ is een typisch Zen-principe; al kan het een open geest hebben in het algemeen geen kwaad; in de Theravada bestaat 'onwetendheid' maar dat is wezenlijk iets anders.
'Liefdevolle actie' zou door iedereen gedaan moeten worden, soms individueel, soms collectief.
Blijft over het principe van 'bearing witness'; het (ik citeer) “ 'Erkennen wat is'. [Het] samenvloeien met een persoon, of het diep in je opnemen van een situatie om zodoende tot een wezenlijk contact te komen.“ Het is dit tweede principe waar de meeste bedenkingen tegen bestaan. Het is nogal eens exhibitionistisch, want graag gekoppeld aan publiciteit. Terwijl het derde principe (actie) bij projecten die ik ken in Nederland, ontbreekt: niet bij een Auschwitz-retraite, niet bij de aangekondigde Lampedusa-retraite, en ook niet bij de retraite eind deze maand over 'Zen en ecologie' (als dat wel zo is, hoor ik het graag). "
zaterdag 7 juni 2014
BOS radio nu ook geheel in het lieve-mensen-model. Zonder botsingen? En waar blijft de journalistiek?
Op de website van de BOS staat als nieuwsbericht:
Veranderingen bij de BOS. Ik citeer hun bericht van 6 juni
" BOS Radio staat voor een wijziging in de programmering. De nachtelijke uitzending van dinsdag op woensdag zal na de zomerperiode een andere opzet krijgen. Op de plek waar nu het reportageprogramma 'Hemelsbreed' (Radio 5, 0:00 - 0:30 uur) te horen is zal vanaf september een diepgravend interview geprogrammeerd worden. Dit programma draagt voorlopig de werktitel ‘De Nachtgast’.
In de nieuwe opzet krijgt een hoofdgast ruim een half uur de tijd om zijn of haar verhaal te doen. Het programma krijgt net als haar voorganger een duidelijk boeddhistisch karakter. ...
Begrippen als transformatie, samsara, moed, contemplatie en compassie zullen regelmatig passeren in het nachtelijke interview. Bekende en minder bekende gasten worden verleid tot een goed gesprek van mens tot mens. Een gesprek waarin ook best eens een stilte mag vallen.
...
Op dit moment wordt er gewerkt aan de invulling van het concept. Het is de nadrukkelijke bedoeling om klank, kleur en inhoud maximaal te laten aansluiten bij iedereen die open staat voor het boeddhisme. Met andere woorden: mooie, persoonlijke gesprekken met boeddhistische thema’s als vertrekpunt. Gesprekken die de kern raken en de luisteraar bij blijven. "
Ik ben nogal ongelukkig over deze beleidswijziging; en geloof niet in de onvermijdelijkheid er van.
Fijn dat er ook best eens een stilte mag vallen. Maar mag er ook af en toe eens een klap vallen; overdrachtelijk uiteraard: dat men het grondig met elkaar oneens is?
Dat lijkt niet in de formule te passen. Zelfs het niet met elkaar eens zijn lijkt ongepast, want het gaat niet om meningen, maar om 'gevoelens'.
Een gesprek tussen een aanhanger van de Dalai Lama en een van Dorje Shugden komt niet in aanmerking, vrees ik. Of een gesprek tussen zo'n aanhanger en een Theravada-boeddhist die die Tibetaanse ruzie maar raar vindt, zoals recent in *OpenBoeddhisme*
Hemelsbreed is - of was - het meest boeddhistische van alle BOS-programma's; zeker uitgesprokener dan de televisie maar ook meer dan de OBA Live van 19 tot 20 uur op de dinsdagavond (die ik trouwens ook al gesprekken tussen twee, en een enkele keer drie, mensen zijn; ik zie het onderscheidene niet zo zeer). En dan wordt minder omdat vooral 'interessante mensen' het gesprek mogen voeren. Waar blijft de saaie, maar degelijke, boeddhist?
Hemelsbreed is - of was - ook het meest journalistieke van alle BOS-programma's. Een functie die toch al niet dik gezaaid is in boeddhistisch Nederland.
Het zou echt treurig zijn als deze functie verloren gaat.
Wat dat betreft begrijp ik iets niet:
Begin dit jaar werd aangekondigd dat eens per maand in 'Hemelsbreed' Marlous Lazal de boeddhistische actualiteit (in Nederland) doornam. Dat is een paar keer ook zo gebeurd (het was al minder dan toen de BOS nog op zaterdagmiddag uitzond), maar minstens één keer was het onderdeel van 'OBA Live' van 19 tot 20 uur; toeval of beleidswijziging?
Nu lijkt het helemaal te verdwijnen.
Doet de actualiteit er niet meer toe? Doet wat er gebeurt bij de (lokale) sangha's niet meer toe?
Dit bericht is ook (bewerkt en waarschijnlijk met de antwoorden op telefonische/email-vragen) in het Boeddhistischdagblad ' verschenen, zie BD 6 juni .
In dit artikel zegt hoof radio Maurice Laparlière:
‘ Hemelsbreed is, met bijna altijd drie items per uitzending, en radiomakers die van Limburg tot Groningen het hele land door reizen om hun gesprekspartners te interviewen en hun producties zelf monteren, een redelijk kostbaar programma .... '
Telefonische interviews met inkorting tot de juiste lengte lijkt me helemaal niet zo arbeidsintensief. Dan maar een kleiner aantal langere interviews vergeleken met het aantal nu.
En ik denk dat er duurdere presentatoren gaan komen dan de huidige, type bekende Nederlanders, ex-politici of zo.
Het BD-artikel van vrijdag 6 juni leverde een verdrietige reactie op van BOS Radio medewerkster Marlous Lazal, die nu kort luidt " Einde van een tijdperk en hopelijk nog begin van iets nieuws", maar kort na plaatsing langer was, onder andere over haar teleurstelling dit hier te vernemen na 12 jaar medewerkster te zijn geweest (dit schrappen zonder het te vermelden is - helaas - gebruikelijk bij het BD, ik vind het ook een voorbeeld van de slijmerigheid van het BD).
Aan het eind van het artikel in het BD zegt Maurice: ‘ We gaan het nieuwe programma op een wijze maken, met een presentator die vanuit zijn of haar boeddhistische hart het gesprek aangaat en ook zaken uit het eigen leven durft te benoemen, dat luisteraars het gevoel krijgen dat het speciaal voor hem of haar gemaakt is. Dat je nog even in de auto blijft zitten om het eind te willen horen ’.
Hier word ik eerlijk gezegd niet goed van, vooral dat 'uit het hart', net zo als het 'van mens tot mens '. De as van de historische Boeddha zou zich in z'n urn omdraaien als hij dit hoorde. Hij had het immers vooral over 'het lijden en het einde van het lijden', en dat is andere koek.
Steeds meer mensen zullen dit program niet 's nachts van twaalf tot half één volgen (dan slaapt een fatsoenlijk boeddhist) maar een van de dagen erna via de podcast. Het gevoelige middagnacht toontje is dan ook helemaal niet nodig. En dan nog, een boeddhistische omroep mag toch wel laten merken dat ze anders is?
Tot slot: na december 2015 verdwijnt de BOS uit de ether. Als ik iets lees over wat ze vanaf 2016 willen gaan doen, dan lijkt het impliciet steeds om de televisie te gaan.
Continueren van ‘De Nachtgast’ na december 2015 zie ik niet gebeuren; het is toekomstloos.
Terwijl ik had gehoopt dat men zich zou richten op het maken van podcasts, in combinatie met een website. Zoals de graag door mij beluisterde en (gelezen) 'Buddhist Geeks ' en de 'Secular Buddhist Association '. Samen met bloggers en andere vrijwilligers, was mijn voorstel.
Ik zie absoluut niet hoe de nieuwe voor komend seizoen aangekondigde formule anticipeert op een omroepmiddelen-loze toekomst van een boeddhistische radio.
Veranderingen bij de BOS. Ik citeer hun bericht van 6 juni
" BOS Radio staat voor een wijziging in de programmering. De nachtelijke uitzending van dinsdag op woensdag zal na de zomerperiode een andere opzet krijgen. Op de plek waar nu het reportageprogramma 'Hemelsbreed' (Radio 5, 0:00 - 0:30 uur) te horen is zal vanaf september een diepgravend interview geprogrammeerd worden. Dit programma draagt voorlopig de werktitel ‘De Nachtgast’.
In de nieuwe opzet krijgt een hoofdgast ruim een half uur de tijd om zijn of haar verhaal te doen. Het programma krijgt net als haar voorganger een duidelijk boeddhistisch karakter. ...
Begrippen als transformatie, samsara, moed, contemplatie en compassie zullen regelmatig passeren in het nachtelijke interview. Bekende en minder bekende gasten worden verleid tot een goed gesprek van mens tot mens. Een gesprek waarin ook best eens een stilte mag vallen.
...
Op dit moment wordt er gewerkt aan de invulling van het concept. Het is de nadrukkelijke bedoeling om klank, kleur en inhoud maximaal te laten aansluiten bij iedereen die open staat voor het boeddhisme. Met andere woorden: mooie, persoonlijke gesprekken met boeddhistische thema’s als vertrekpunt. Gesprekken die de kern raken en de luisteraar bij blijven. "
Ik ben nogal ongelukkig over deze beleidswijziging; en geloof niet in de onvermijdelijkheid er van.
Fijn dat er ook best eens een stilte mag vallen. Maar mag er ook af en toe eens een klap vallen; overdrachtelijk uiteraard: dat men het grondig met elkaar oneens is?
Dat lijkt niet in de formule te passen. Zelfs het niet met elkaar eens zijn lijkt ongepast, want het gaat niet om meningen, maar om 'gevoelens'.
Een gesprek tussen een aanhanger van de Dalai Lama en een van Dorje Shugden komt niet in aanmerking, vrees ik. Of een gesprek tussen zo'n aanhanger en een Theravada-boeddhist die die Tibetaanse ruzie maar raar vindt, zoals recent in *OpenBoeddhisme*
Hemelsbreed is - of was - het meest boeddhistische van alle BOS-programma's; zeker uitgesprokener dan de televisie maar ook meer dan de OBA Live van 19 tot 20 uur op de dinsdagavond (die ik trouwens ook al gesprekken tussen twee, en een enkele keer drie, mensen zijn; ik zie het onderscheidene niet zo zeer). En dan wordt minder omdat vooral 'interessante mensen' het gesprek mogen voeren. Waar blijft de saaie, maar degelijke, boeddhist?
Hemelsbreed is - of was - ook het meest journalistieke van alle BOS-programma's. Een functie die toch al niet dik gezaaid is in boeddhistisch Nederland.
Het zou echt treurig zijn als deze functie verloren gaat.
Wat dat betreft begrijp ik iets niet:
Begin dit jaar werd aangekondigd dat eens per maand in 'Hemelsbreed' Marlous Lazal de boeddhistische actualiteit (in Nederland) doornam. Dat is een paar keer ook zo gebeurd (het was al minder dan toen de BOS nog op zaterdagmiddag uitzond), maar minstens één keer was het onderdeel van 'OBA Live' van 19 tot 20 uur; toeval of beleidswijziging?
Nu lijkt het helemaal te verdwijnen.
Doet de actualiteit er niet meer toe? Doet wat er gebeurt bij de (lokale) sangha's niet meer toe?
Dit bericht is ook (bewerkt en waarschijnlijk met de antwoorden op telefonische/email-vragen) in het Boeddhistischdagblad ' verschenen, zie BD 6 juni .
In dit artikel zegt hoof radio Maurice Laparlière:
‘ Hemelsbreed is, met bijna altijd drie items per uitzending, en radiomakers die van Limburg tot Groningen het hele land door reizen om hun gesprekspartners te interviewen en hun producties zelf monteren, een redelijk kostbaar programma .... '
Telefonische interviews met inkorting tot de juiste lengte lijkt me helemaal niet zo arbeidsintensief. Dan maar een kleiner aantal langere interviews vergeleken met het aantal nu.
En ik denk dat er duurdere presentatoren gaan komen dan de huidige, type bekende Nederlanders, ex-politici of zo.
Het BD-artikel van vrijdag 6 juni leverde een verdrietige reactie op van BOS Radio medewerkster Marlous Lazal, die nu kort luidt " Einde van een tijdperk en hopelijk nog begin van iets nieuws", maar kort na plaatsing langer was, onder andere over haar teleurstelling dit hier te vernemen na 12 jaar medewerkster te zijn geweest (dit schrappen zonder het te vermelden is - helaas - gebruikelijk bij het BD, ik vind het ook een voorbeeld van de slijmerigheid van het BD).
Aan het eind van het artikel in het BD zegt Maurice: ‘ We gaan het nieuwe programma op een wijze maken, met een presentator die vanuit zijn of haar boeddhistische hart het gesprek aangaat en ook zaken uit het eigen leven durft te benoemen, dat luisteraars het gevoel krijgen dat het speciaal voor hem of haar gemaakt is. Dat je nog even in de auto blijft zitten om het eind te willen horen ’.
Hier word ik eerlijk gezegd niet goed van, vooral dat 'uit het hart', net zo als het 'van mens tot mens '. De as van de historische Boeddha zou zich in z'n urn omdraaien als hij dit hoorde. Hij had het immers vooral over 'het lijden en het einde van het lijden', en dat is andere koek.
Steeds meer mensen zullen dit program niet 's nachts van twaalf tot half één volgen (dan slaapt een fatsoenlijk boeddhist) maar een van de dagen erna via de podcast. Het gevoelige middagnacht toontje is dan ook helemaal niet nodig. En dan nog, een boeddhistische omroep mag toch wel laten merken dat ze anders is?
Tot slot: na december 2015 verdwijnt de BOS uit de ether. Als ik iets lees over wat ze vanaf 2016 willen gaan doen, dan lijkt het impliciet steeds om de televisie te gaan.
Continueren van ‘De Nachtgast’ na december 2015 zie ik niet gebeuren; het is toekomstloos.
Terwijl ik had gehoopt dat men zich zou richten op het maken van podcasts, in combinatie met een website. Zoals de graag door mij beluisterde en (gelezen) 'Buddhist Geeks ' en de 'Secular Buddhist Association '. Samen met bloggers en andere vrijwilligers, was mijn voorstel.
Ik zie absoluut niet hoe de nieuwe voor komend seizoen aangekondigde formule anticipeert op een omroepmiddelen-loze toekomst van een boeddhistische radio.
donderdag 22 mei 2014
Het Boeddhistisch Dagblad bestaat nu twee jaar, de vernieuwing is uitgewerkt
De afgelopen week stond er een artikel in 'Boeddhistisch Dagblad' (BD) over filmmaakster Julia Strijland die voor de boeddhistische omroep de driedelige serie ‘Modern Monks’ heeft gemaakt (http://boeddhistischdagblad.nl/30410-modern-monks-en-meester-kosen/). Wat er niet bij stond is dat Julia Strijland tevens secretaris/penningmeester is van het BUN-bestuur en vanuit die rol ongetwijfeld veel contact met de BOS heeft.
Een journalistieke misser. Begrijpelijk dat *OpenBoeddhisme* hier aandacht aan besteed: http://openboeddhisme.nl/verstrengeling-belangen-strijland-bun-met-bos/
Update 25 mei
In een reactie op het betreffende artikel wordt gevraagd wanneer de delen worden uitgezonden.
De hoofdredacteur van het BD op 23 mei deel mee: "Dat is nog niet bekend. Als het tijdstip van uitzending bekend is publiceren wij dat in het BD "
Dat is wat gemakzuchtig; want aan het eind (van 4:36 tot 4:50) van het in hetzelfde artikel aan te klikken reclamefilmpje van Julia's sangha staat: "This film has no relation with The Modern Monks TV series, planned for september 2014, in collaboration with the Buddhist Broadcast organisation Netherlands ".
=======================================================================
Komend weekend is het twee jaar geleden dat het BD is gestart.
In een blog van een jaar geleden schreef ik:
" Het BD bestaat deze week een jaar. Het eerste artikel, ' Dalai Lama bezoekt Huy, België ' , verscheen op 25 mei 2012, zie pagina http://boeddhistischdagblad.nl/page/107/ misschien is het al weer page 108/ of 109/ als u dit leest. Ruim 100 pages, met 10 artikelen per pagina (page), dat zijn er dus ruim 1000, drie per dag ; dat is veel, dat is te veel, vind ik. "
Het bezoek van de Dalai Lama aan Huy (een wat afgezaagd onderwerp inmiddels) is nu te vinden op pagina http://boeddhistischdagblad.nl/page/223/ [mogelijks inmiddels op pagina 224 of 225 ...]
Het gemiddelde aantal bijdragen per dag is dus nog toegenomen.
Ik sloot m'n blog van 20 mei 2013 af met:
" Laat ik het samenvattend en afsluitend zo zeggen , en voor mijn doen zeer positief: ga maar door, met een aantal verbeteringen (weglatingen).
Maar laat ik er gelijk bij zeggen: ik hoop ook dat *OpenBoeddhisme*, het andere journalistieke blog, doorgaat en de andere – meer vanuit hun persoonlijke ervaringen schrijvende – bloggers doorgaan.
En dat de nieuwsgierigheid van de (boeddhistische) lezer hoe de zaken echt in elkaar zitten, verder toeneemt.
En dat tenslotte de grote en kleine machthebbers in boeddhistisch Nederland het bestaan van al deze media (een beetje) lastig blijven vinden "
Zoiets kan ik nu niet meer zeggen. Het BD heeft haar mogelijkheden niet gegrepen, de gemakzucht overheerst, het is een gratis huis-aan-huis blad geworden met makkelijk verteerbare artikelen, met kleine weetjes en met nederig weergegeven persberichten.
Een enkele uitzondering daargelaten.
Eén daarvan is de weergave van de blogartikelen van Jules Prast, een dag of wat nadat die op z'n eigen site zijn verschenen (zie 'Boeddhaweg' ); vooral de discussie daarover is levendig. Maar dat kan net zo goed via zijn eigen blog gebeuren.
Veel artikelen over plofkippen en ander dierenleed. Veel over Tibetanen en Tibet, maar nauwelijks over het Tibetaans boeddhisme.
Allerlei over 'de inwendige mens' in eetrubriek; dus over wat er in gaat; maar nooit over wat de mens verlaat, nooit over ontlasting en urine, dat is toch even relevant, we hebben toch geen taboes als boeddhisten? (Ik weet het wel: het is niet aangenaam, en het BD wil het aangenaam en leuk houden).
Het blad doet me vooral denken aan het al tientallen jaren bestaande 'Readers Digest', in Nederland ook bekend onder de naam 'Het Beste', en vooral bekend om haar meligheid.
Dat zou allemaal niet erg zijn, als er ook maar de nodige aandacht aan de journalistiek wordt besteed. En daarin schiet het BD echt tekort. Op de website 'Nieuwwij' heeft een serie artikelen gestaan over religiejournalistiek; een serie afgerond met het artikel 'Het is tijd voor journalisten die recht willen doen door dwars te liggen'.
De conclusies van de onderzoekster - die het over religiejournalistiek vanuit diverse religies heeft - zouden ook voor het BD moeten gelden:
"De geïnterviewde personen, de literatuur en het onderzoek wijzen er allen op dat er een toenemende behoefte is aan achtergrond, context en verdieping. De constante informatieflow zorgt voor onrust en verwarring, wat een vraag creëert naar betrouwbare en gespecialiseerde gidsen. Niet voor niets stelde Jeroen Smit, hoogleraar journalistiek, in zijn oratie de vraag: ‘Waarom worden krantenredacties eigenlijk niet vooral onderzoeksredacties?’. Niet alleen druk je zo drastisch de kosten, je speelt in op een belangrijke behoefte, terwijl je iets doet waar je waarschijnlijk het meeste plezier aan beleeft. Mark Deuze, professor in media studies, voegt daar nog een andere vraag aan toe in zijn oratie: Waarom niet op grote schaal samenwerken, bijvoorbeeld via het open verzamelen en uitwisselen van kennis en ervaringen? Zo kunnen journalisten voorbij gaan aan het oude ‘van alles een beetje weten’ en zich verdiepen in datgene waar hun passie ligt. De vraag is dus niet óf er een toekomst is voor (religie)journalisten, maar op welke manier.
...
Macht
Steeds meer wordt er gedacht en geschreven over een journalistiek die haar macht erkent en ten goede gebruikt. Het is een discussie voorbij het oude utopische of anti-utopische kijken naar media. Het gaat erom dat onze levens verweven zijn met media – we ontkomen er niet aan. Dat maakt dat media wel degelijk invloed heeft op samenlevingen, politiek en mensen. De daarbij komende verantwoordelijkheid dient zorgvuldig te worden gebruikt. De interviews die ik had gingen te vaak over hoe journalisten hierin falen. Deze interviews staan zeker niet op zichzelf. Een ethische code die hierop inspeelt zou een verschil kunnen maken. " Bron: 'NieuwWij '
Hopelijk wordt er niet gereageerd met de dooddoener dat wat het BD doet, helemaal geen religiejournalistiek oftewel boeddhisme-journalistiek wil zijn. In ieder geval niet zonder te lezen wat de onderzoekster Elze Sietzema-Riemer en de door haar geïnterviewden daaronder verstaan.
Het BoeddhistischDagblad gaat nu haar derde jaar in. Laten we hopen dat dat nieuwer wordt dan het tweede.
Een journalistieke misser. Begrijpelijk dat *OpenBoeddhisme* hier aandacht aan besteed: http://openboeddhisme.nl/verstrengeling-belangen-strijland-bun-met-bos/
Update 25 mei
In een reactie op het betreffende artikel wordt gevraagd wanneer de delen worden uitgezonden.
De hoofdredacteur van het BD op 23 mei deel mee: "Dat is nog niet bekend. Als het tijdstip van uitzending bekend is publiceren wij dat in het BD "
Dat is wat gemakzuchtig; want aan het eind (van 4:36 tot 4:50) van het in hetzelfde artikel aan te klikken reclamefilmpje van Julia's sangha staat: "This film has no relation with The Modern Monks TV series, planned for september 2014, in collaboration with the Buddhist Broadcast organisation Netherlands ".
=======================================================================
Komend weekend is het twee jaar geleden dat het BD is gestart.
In een blog van een jaar geleden schreef ik:
" Het BD bestaat deze week een jaar. Het eerste artikel, ' Dalai Lama bezoekt Huy, België ' , verscheen op 25 mei 2012, zie pagina http://boeddhistischdagblad.nl/page/107/ misschien is het al weer page 108/ of 109/ als u dit leest. Ruim 100 pages, met 10 artikelen per pagina (page), dat zijn er dus ruim 1000, drie per dag ; dat is veel, dat is te veel, vind ik. "
Het bezoek van de Dalai Lama aan Huy (een wat afgezaagd onderwerp inmiddels) is nu te vinden op pagina http://boeddhistischdagblad.nl/page/223/ [mogelijks inmiddels op pagina 224 of 225 ...]
Het gemiddelde aantal bijdragen per dag is dus nog toegenomen.
Ik sloot m'n blog van 20 mei 2013 af met:
" Laat ik het samenvattend en afsluitend zo zeggen , en voor mijn doen zeer positief: ga maar door, met een aantal verbeteringen (weglatingen).
Maar laat ik er gelijk bij zeggen: ik hoop ook dat *OpenBoeddhisme*, het andere journalistieke blog, doorgaat en de andere – meer vanuit hun persoonlijke ervaringen schrijvende – bloggers doorgaan.
En dat de nieuwsgierigheid van de (boeddhistische) lezer hoe de zaken echt in elkaar zitten, verder toeneemt.
En dat tenslotte de grote en kleine machthebbers in boeddhistisch Nederland het bestaan van al deze media (een beetje) lastig blijven vinden "
Zoiets kan ik nu niet meer zeggen. Het BD heeft haar mogelijkheden niet gegrepen, de gemakzucht overheerst, het is een gratis huis-aan-huis blad geworden met makkelijk verteerbare artikelen, met kleine weetjes en met nederig weergegeven persberichten.
Een enkele uitzondering daargelaten.
Eén daarvan is de weergave van de blogartikelen van Jules Prast, een dag of wat nadat die op z'n eigen site zijn verschenen (zie 'Boeddhaweg' ); vooral de discussie daarover is levendig. Maar dat kan net zo goed via zijn eigen blog gebeuren.
Veel artikelen over plofkippen en ander dierenleed. Veel over Tibetanen en Tibet, maar nauwelijks over het Tibetaans boeddhisme.
Allerlei over 'de inwendige mens' in eetrubriek; dus over wat er in gaat; maar nooit over wat de mens verlaat, nooit over ontlasting en urine, dat is toch even relevant, we hebben toch geen taboes als boeddhisten? (Ik weet het wel: het is niet aangenaam, en het BD wil het aangenaam en leuk houden).
Het blad doet me vooral denken aan het al tientallen jaren bestaande 'Readers Digest', in Nederland ook bekend onder de naam 'Het Beste', en vooral bekend om haar meligheid.
Dat zou allemaal niet erg zijn, als er ook maar de nodige aandacht aan de journalistiek wordt besteed. En daarin schiet het BD echt tekort. Op de website 'Nieuwwij' heeft een serie artikelen gestaan over religiejournalistiek; een serie afgerond met het artikel 'Het is tijd voor journalisten die recht willen doen door dwars te liggen'.
De conclusies van de onderzoekster - die het over religiejournalistiek vanuit diverse religies heeft - zouden ook voor het BD moeten gelden:
"De geïnterviewde personen, de literatuur en het onderzoek wijzen er allen op dat er een toenemende behoefte is aan achtergrond, context en verdieping. De constante informatieflow zorgt voor onrust en verwarring, wat een vraag creëert naar betrouwbare en gespecialiseerde gidsen. Niet voor niets stelde Jeroen Smit, hoogleraar journalistiek, in zijn oratie de vraag: ‘Waarom worden krantenredacties eigenlijk niet vooral onderzoeksredacties?’. Niet alleen druk je zo drastisch de kosten, je speelt in op een belangrijke behoefte, terwijl je iets doet waar je waarschijnlijk het meeste plezier aan beleeft. Mark Deuze, professor in media studies, voegt daar nog een andere vraag aan toe in zijn oratie: Waarom niet op grote schaal samenwerken, bijvoorbeeld via het open verzamelen en uitwisselen van kennis en ervaringen? Zo kunnen journalisten voorbij gaan aan het oude ‘van alles een beetje weten’ en zich verdiepen in datgene waar hun passie ligt. De vraag is dus niet óf er een toekomst is voor (religie)journalisten, maar op welke manier.
...
Macht
Steeds meer wordt er gedacht en geschreven over een journalistiek die haar macht erkent en ten goede gebruikt. Het is een discussie voorbij het oude utopische of anti-utopische kijken naar media. Het gaat erom dat onze levens verweven zijn met media – we ontkomen er niet aan. Dat maakt dat media wel degelijk invloed heeft op samenlevingen, politiek en mensen. De daarbij komende verantwoordelijkheid dient zorgvuldig te worden gebruikt. De interviews die ik had gingen te vaak over hoe journalisten hierin falen. Deze interviews staan zeker niet op zichzelf. Een ethische code die hierop inspeelt zou een verschil kunnen maken. " Bron: 'NieuwWij '
Hopelijk wordt er niet gereageerd met de dooddoener dat wat het BD doet, helemaal geen religiejournalistiek oftewel boeddhisme-journalistiek wil zijn. In ieder geval niet zonder te lezen wat de onderzoekster Elze Sietzema-Riemer en de door haar geïnterviewden daaronder verstaan.
Het BoeddhistischDagblad gaat nu haar derde jaar in. Laten we hopen dat dat nieuwer wordt dan het tweede.
woensdag 19 maart 2014
Tweehonderd boeddhistische blogs, hoe is het mogelijk ? Wat overzichten en wat toekomst
M'n follow-up over de gevraagde docenten boeddhistisch geestelijk verzorgers, eerder deze week, was m'n tweehonderdste blog.
Voor de eerste honderd, zie http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/11/een-overzicht-van-honderd-blogs.html van 6 november 2012.
Voor de volgende vijftig, zie http://joopromeijn.blogspot.nl/2013/06/al-weer-vijftig-blog-teksten-en-enkele.html van 1 juni 2013.
(Het precieze aantal is iets hoger, ik heb een paar teksten van jaren geleden verwijderd omdat die een onwaarschijnlijk groot aantal raadplegingen of (Engelstalige) reacties kenden, wat mijn wantrouwen opriep.)
Net als toen weer een overzicht van de meest recente vijftig blogteksten .
De teksten kunnen gelezen worden door in het 'blogarchief' (rechterkolom) jaar en maand aan te klikken.
Van de tien meest geraadpleegde teksten geef ik het aantal weer.
De meeste daarvan zijn al weer wat langer geleden gepubliceerd. Neemt de belangstelling af?
Kan zijn maar aan de andere kant valt me op dat sommige 'pageviews' teksten van maanden of zelfs jaren geleden betreffen, en dat is dan weer gunstig: ik ga verder dan de waan van de dag.
Heb ik nog voornemens?
Soms denk ik, klaar te zijn, en dan weer niet.
Nu heb ik wel een paar ideeën:
* Een artikel bestemd voor de website van 'NieuwWij' wil ik ook op m'n eigen blog plaatsen;
gaat over mijn 'dual belonging' en over verbinden versus langs elkaar heen leven;
* Het goede oude thema van de BUN versus de ongeorganiseerde/ongebonden boeddhist
is weer – onverwacht voor mij – opgedoken;
* Er zijn een paar belangwekkende Engelstalige artikelen, die ik vertaald wil opnemen
(van Payne, Garfield en Sharf; en delen uit een boek van Walser); maar steeds weer
blijkt: vertalen is moeilijker dan ik denk;
* Het WK voetbal in juni roept misschien wel iets op;
* Ooit, een keer, zal het me toch wel lukken m'n herhaaldelijk aangekondigde tekst
over mijn devotie – en m'n weerstand ertegen – helder op papier te krijgen;
* Misschien moet ik eens een evaluatie van twee jaar BoeddhistischDagblad schrijven
* En weer terug naar de Dharma. Een gedachte: is 'perfectioneren' wel zo nodig;
verdient het niet de voorkeur wat aanmodderend (muddling through) te leven en
het boeddhisme te beoefenen?
* Een beschouwing over de Zijde-route, n.a.v. een bezoek aan de Hermitage gaat er ook
nog komen.
Zijn er dan geen andere bloggers om het stokje over te nemen ?
Dan heb ik het dus over 'bloggen', opiniërend en nieuwsgierig zonder strikt journalistiek te zijn; persoonlijk, niet een groepsbelang dienend; zonder deadlines maar niet vrijblijvend; zonder de behoefte aardig gevonden te worden.
In juni wordt ik 75 jaar (ja, dank u), moet ik dan maar door gaan om boeddhistisch Nederland wakker te houden?
Dat is natuurlijk wat arrogant gedacht, zo groot is mijn invloed ook weer niet en ik ben de enige niet. Maar veel is het niet:
'BoeddhistischDagblad' en *OpenBoeddhisme* noemen zichzelf geen blog maar journalistiek blad, maar zo fundamenteel is het verschil ook weer niet.
Wat de site Boeddhamagazine.nl eigenlijk is, weet ik nog steeds niet; geen blog (meer), eerder een ondersteuning van het papieren (kwartaal)blad.
Jampa's Mandala houdt jaar in jaar uit een goede niveau maar is strikt Tibetaans boeddhistisch.
De website van Bodhitv zou zich moeten gaan ontwikkelen nu de financiering van de BOS eind 2015 gaat stoppen, maar veel van een verandering merk ik nog niet.
Op de blogs van Jules Prast ben ik een beetje uitgekeken: hij zet z'n thema's wel zwaar aan maar wordt onzichtbaar als men hem ook stevig van repliek dient. En is teveel met zichzelf bezig.
Katinka Hesselink had het afgelopen jaar andere zaken aan haar hoofd; maar ze is aan het terugkomen!
Alluman, Jildi en Ron Sinnige lijken definitief gestopt.
De site van boeddhisme.startpagina met 'prikbord' heeft een nieuwe beheerder maar weinig eigen informatie.
Update: Een veelbelovende nieuwkomer op de blog-markt is Rob Hogendoorn .
Ben ik verder nog iemand vergeten?
Uit 2014 :
▼ maart (4)
Docenten gezocht etc: followup en breder perspect...
Docenten boeddhistische geestelijke verzorging gez...
Een onzindelijke en onzinnige actie van de BOS: ve...
Engelstalige boeken over boeddhisme, een selectie ...
▼ februari (4)
Nieuwe Nederlandse boeken over boeddhisme
Waarom ik niet naar de Dalai Lama ga; denk ik
Kunnen boeddhisten eigenlijk met elkaar praten? Ov...
Een boeddhist droomt zich af. Prinses Beatrix krij...
▼ januari (5)
Meer boeddhistische filosofie in dialoog met ande...
Theologen en media, een VU-discussie over religie...
Recensie van de eerste nieuwe BOS-Radio uitzending...
Nog één keer het BoeddhistischDagblad, een paar re...
Boeddhisme langs de Zijderoute, een expeditie vana...
Uit 2013
▼ december (5)
BOS, VU en andere nieuwsfeiten en updates
Een aantal reacties in het BoeddhistischDagblad
Boeddhistische globale verlichting – een wat hulpe...
Boeddhisme en wetenschap; mogelijke toepassing: Dh...
Weer een stapje gezet richting VU-opleiding tot b...
▼ november (6)
Boeddhistische boeken op een onbewoond eiland
Geassocieeerd adviseur bij de BOS worden? Ik?
Een eigen klooster (ook een voor nonnen) en een e... 123
Wijziging Mediawet door Eerste Kamer aangenomen, e...
Een Verklaring Omtrent het Gedrag voor leraren ?
Is boeddhistische humor leuk ?
▼ oktober (5)
Veracademisering en verwildering; in wat voor een ...
Gaat op 5 november het aangekondigde einde van de ...
Een avond over Ayya Khema, 31 oktober in Rotterda...
Kunnen wij (boeddhisten) de maatschappij transfor...
Naar een vipassana- en samatha-meditatiecentrum Of...
▼ september (4)
Boeddhistisch leiderschap en volgelingschap Waaro...
Boeddhisme voor autisten
Acht onbeantwoorde vragen (door en over een boeddh...
Dood gaan voor beginners; vervolg
▼ augustus (7)
Kan het boeddhisme ook van Mars komen? En de vere...
Even ietsje minder metta? Correspondentie met het … 132
BUN gaat zich ook realiseren dat de BOS wel eens k...
Teksten en discussiethema's over samatha-meditatie... 145
VU-kul : (geen) Update over Beroepsboeddhisten
Wat doen we met de leraar ?
Boeddhistische onzichtbaarheid of exhibitionisme ?...
▼ juli (7)
VU-kul: voorbeelden, onmogelijkheid en onduidelijk... 189
Wortels van het Zuivere Land Boeddhisme (deel 2)... 232
Van goed los – Wat (boeddhistisch) los goed
Waar is het Zuivere Land Boeddhisme begonnen ? J...
Boeddhisme en conflict in Zuid-Azië, Bhikkhu Sujat...
Een boeddhistische publieke omroep en boeddhisme ... 127
Een toekomst – of twee – van het (on)georganiseerd... 145
▼ juni (6)
Boeddhisme en seks: het meer totale plaatje (door … 137
De onontkoombare VisuddhiMagga (voor welke Therava... 213
Het Geluid van Stilte door Ajahn Sumedho
Follow-up van 'Een staatssecretaris als bescherme...
Een staatssecretaris als beschermer van sommige bo... 301
Al weer vijftig blog-teksten; en enkele voornemen...
Voor de eerste honderd, zie http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/11/een-overzicht-van-honderd-blogs.html van 6 november 2012.
Voor de volgende vijftig, zie http://joopromeijn.blogspot.nl/2013/06/al-weer-vijftig-blog-teksten-en-enkele.html van 1 juni 2013.
(Het precieze aantal is iets hoger, ik heb een paar teksten van jaren geleden verwijderd omdat die een onwaarschijnlijk groot aantal raadplegingen of (Engelstalige) reacties kenden, wat mijn wantrouwen opriep.)
Net als toen weer een overzicht van de meest recente vijftig blogteksten .
De teksten kunnen gelezen worden door in het 'blogarchief' (rechterkolom) jaar en maand aan te klikken.
Van de tien meest geraadpleegde teksten geef ik het aantal weer.
De meeste daarvan zijn al weer wat langer geleden gepubliceerd. Neemt de belangstelling af?
Kan zijn maar aan de andere kant valt me op dat sommige 'pageviews' teksten van maanden of zelfs jaren geleden betreffen, en dat is dan weer gunstig: ik ga verder dan de waan van de dag.
Heb ik nog voornemens?
Soms denk ik, klaar te zijn, en dan weer niet.
Nu heb ik wel een paar ideeën:
* Een artikel bestemd voor de website van 'NieuwWij' wil ik ook op m'n eigen blog plaatsen;
gaat over mijn 'dual belonging' en over verbinden versus langs elkaar heen leven;
* Het goede oude thema van de BUN versus de ongeorganiseerde/ongebonden boeddhist
is weer – onverwacht voor mij – opgedoken;
* Er zijn een paar belangwekkende Engelstalige artikelen, die ik vertaald wil opnemen
(van Payne, Garfield en Sharf; en delen uit een boek van Walser); maar steeds weer
blijkt: vertalen is moeilijker dan ik denk;
* Het WK voetbal in juni roept misschien wel iets op;
* Ooit, een keer, zal het me toch wel lukken m'n herhaaldelijk aangekondigde tekst
over mijn devotie – en m'n weerstand ertegen – helder op papier te krijgen;
* Misschien moet ik eens een evaluatie van twee jaar BoeddhistischDagblad schrijven
* En weer terug naar de Dharma. Een gedachte: is 'perfectioneren' wel zo nodig;
verdient het niet de voorkeur wat aanmodderend (muddling through) te leven en
het boeddhisme te beoefenen?
* Een beschouwing over de Zijde-route, n.a.v. een bezoek aan de Hermitage gaat er ook
nog komen.
Zijn er dan geen andere bloggers om het stokje over te nemen ?
Dan heb ik het dus over 'bloggen', opiniërend en nieuwsgierig zonder strikt journalistiek te zijn; persoonlijk, niet een groepsbelang dienend; zonder deadlines maar niet vrijblijvend; zonder de behoefte aardig gevonden te worden.
In juni wordt ik 75 jaar (ja, dank u), moet ik dan maar door gaan om boeddhistisch Nederland wakker te houden?
Dat is natuurlijk wat arrogant gedacht, zo groot is mijn invloed ook weer niet en ik ben de enige niet. Maar veel is het niet:
'BoeddhistischDagblad' en *OpenBoeddhisme* noemen zichzelf geen blog maar journalistiek blad, maar zo fundamenteel is het verschil ook weer niet.
Wat de site Boeddhamagazine.nl eigenlijk is, weet ik nog steeds niet; geen blog (meer), eerder een ondersteuning van het papieren (kwartaal)blad.
Jampa's Mandala houdt jaar in jaar uit een goede niveau maar is strikt Tibetaans boeddhistisch.
De website van Bodhitv zou zich moeten gaan ontwikkelen nu de financiering van de BOS eind 2015 gaat stoppen, maar veel van een verandering merk ik nog niet.
Op de blogs van Jules Prast ben ik een beetje uitgekeken: hij zet z'n thema's wel zwaar aan maar wordt onzichtbaar als men hem ook stevig van repliek dient. En is teveel met zichzelf bezig.
Katinka Hesselink had het afgelopen jaar andere zaken aan haar hoofd; maar ze is aan het terugkomen!
Alluman, Jildi en Ron Sinnige lijken definitief gestopt.
De site van boeddhisme.startpagina met 'prikbord' heeft een nieuwe beheerder maar weinig eigen informatie.
Update: Een veelbelovende nieuwkomer op de blog-markt is Rob Hogendoorn .
Ben ik verder nog iemand vergeten?
Uit 2014 :
▼ maart (4)
Docenten gezocht etc: followup en breder perspect...
Docenten boeddhistische geestelijke verzorging gez...
Een onzindelijke en onzinnige actie van de BOS: ve...
Engelstalige boeken over boeddhisme, een selectie ...
▼ februari (4)
Nieuwe Nederlandse boeken over boeddhisme
Waarom ik niet naar de Dalai Lama ga; denk ik
Kunnen boeddhisten eigenlijk met elkaar praten? Ov...
Een boeddhist droomt zich af. Prinses Beatrix krij...
▼ januari (5)
Meer boeddhistische filosofie in dialoog met ande...
Theologen en media, een VU-discussie over religie...
Recensie van de eerste nieuwe BOS-Radio uitzending...
Nog één keer het BoeddhistischDagblad, een paar re...
Boeddhisme langs de Zijderoute, een expeditie vana...
Uit 2013
▼ december (5)
BOS, VU en andere nieuwsfeiten en updates
Een aantal reacties in het BoeddhistischDagblad
Boeddhistische globale verlichting – een wat hulpe...
Boeddhisme en wetenschap; mogelijke toepassing: Dh...
Weer een stapje gezet richting VU-opleiding tot b...
▼ november (6)
Boeddhistische boeken op een onbewoond eiland
Geassocieeerd adviseur bij de BOS worden? Ik?
Een eigen klooster (ook een voor nonnen) en een e... 123
Wijziging Mediawet door Eerste Kamer aangenomen, e...
Een Verklaring Omtrent het Gedrag voor leraren ?
Is boeddhistische humor leuk ?
▼ oktober (5)
Veracademisering en verwildering; in wat voor een ...
Gaat op 5 november het aangekondigde einde van de ...
Een avond over Ayya Khema, 31 oktober in Rotterda...
Kunnen wij (boeddhisten) de maatschappij transfor...
Naar een vipassana- en samatha-meditatiecentrum Of...
▼ september (4)
Boeddhistisch leiderschap en volgelingschap Waaro...
Boeddhisme voor autisten
Acht onbeantwoorde vragen (door en over een boeddh...
Dood gaan voor beginners; vervolg
▼ augustus (7)
Kan het boeddhisme ook van Mars komen? En de vere...
Even ietsje minder metta? Correspondentie met het … 132
BUN gaat zich ook realiseren dat de BOS wel eens k...
Teksten en discussiethema's over samatha-meditatie... 145
VU-kul : (geen) Update over Beroepsboeddhisten
Wat doen we met de leraar ?
Boeddhistische onzichtbaarheid of exhibitionisme ?...
▼ juli (7)
VU-kul: voorbeelden, onmogelijkheid en onduidelijk... 189
Wortels van het Zuivere Land Boeddhisme (deel 2)... 232
Van goed los – Wat (boeddhistisch) los goed
Waar is het Zuivere Land Boeddhisme begonnen ? J...
Boeddhisme en conflict in Zuid-Azië, Bhikkhu Sujat...
Een boeddhistische publieke omroep en boeddhisme ... 127
Een toekomst – of twee – van het (on)georganiseerd... 145
▼ juni (6)
Boeddhisme en seks: het meer totale plaatje (door … 137
De onontkoombare VisuddhiMagga (voor welke Therava... 213
Het Geluid van Stilte door Ajahn Sumedho
Follow-up van 'Een staatssecretaris als bescherme...
Een staatssecretaris als beschermer van sommige bo... 301
Al weer vijftig blog-teksten; en enkele voornemen...
woensdag 8 januari 2014
Nog één keer het BoeddhistischDagblad, een paar reacties en contrareacties
Begin deze week kreeg ik een mail van de hoofdredacteur en baas (zijn uitdrukking) van het BoeddhistischDagblad, Joop Ha Hoek, waarin deze mij verbood nog langer de in zijn ogen zieke stukjes te plaatsen zoals ik omtrent de jaarwisseling kennelijk heb gedaan. Of het een volledige ban is, weet ik eigenlijk niet, misschien worden brave (positieve, adorerende) stukjes van mij nog wel opgenomen maar dat ga ik niet proberen.
Omdat waarschijnlijk de mededeling van deze mail aan mij niet aan de BD-lezers wordt gemeld, geef ik een aantal van de meest relevante passages eruit weer:
“From: boeddhistischdagblad@xxx
To: jwromeijn@xxx
CC: edje2002@xxx; xxx@onkruid.nl; ujukarin@xxx; andre@xxx; pauladewys@xxx; info@tilanusxxx; reinier@tilanusxxx; xxx@bosrtv.nl; vanbuuren@xxx; d.varamitra@dji.minjus.nl; varamitra@xxx; varamitra@xxx
Subject: Joop Romeijn, de BUN en de Dalai Lama
Date: Mon, 6 Jan 2014 16:52:43 +0100
Goedemiddag Joop, ik ken inmiddels via verschillende publicaties -in onder meer jouw weblog- jouw obsessieve gedachten en ideeën over de BUN, BOS, BZI en academische opleiding geestelijke verzorgers. Het staat je vrij die te hebben, voor mij zijn het meningen van een privépersoon, niet geënt op realistische omstandigheden. De vrijheid om je te uiten wordt echter ingeperkt als je meent de kolommen van het Boeddhistisch Dagblad daarvoor te kunnen misbruiken. In recente publicaties in mijn krant –onder meer het bezoek van de Dalai Lama aan Nederland- voerde je (het voortbestaan van) de BUN op, gekoppeld aan de functies en over de ruggen heen van Paula de Wys en Reinier Tilanus. Zo bezoedelde je een mooi bericht over een mooi mens. Ik vind dit werkelijk ziekmakend.
In plaats van dat je blij bent dat er mensen zijn die naast hun werkzaamheden voor de BUN ook nog belangeloos het bezoek van de Dalai Lama aan ons land voorbereiden en ze daarvoor het respect geeft dat ze verdienen, schok je hen en anderen met je misselijkmakende en zieke gedachten over de BUN. Want dat is waar het om gaat. Een paar dagen geleden meende je Ujukarin in een reactie een vermeend voorzitterschap van de BUN toe te moeten dichten.
En nog wat langer geleden meende je …. te moeten diskwalificeren.
...
Als baas van het Boeddhistisch Dagblad ontzeg ik je nu de mogelijkheid om in mijn krant dergelijke uitlatingen te publiceren. Het zijn gedachtenspinsels van een man met een haatdragende geest die de toekomst naar zijn hand wil zetten. Je beschadigt er bewust goedwillende en liefdevolle mensen mee, die hun vrije tijd belangeloos steken in het boeddhisme en de verschillende organisaties.
…
Mijn mail aan jou komt stand zonder ruggenspraak met de BUN of wie dan ook. Ze vertolken mijn persoonlijke gevoelens en die van mij als hoofdredacteur van deze krant en worden op eigen initiatief en met de beste intentie weergegeven.
Ik wens je een goed 2014.”
======================================================
Als mogelijke laatste keer een paar reacties van mij, zonder reacties van anderen (die zijn in het BD te lezen; vooral blijven doen, dan weet u wat er in het lieve deel van boeddhistisch Nederland leeft).
Twee maal op boeddhistischdagblad.nl/dalai-lama-bezoekt-begin-mei-2014-nederland/, van 27 en van 30 december 2014:
“ Goed nieuws voor alle geïnteresseerden in het boeddhisme en alle beoefenaren ervan, met name die van het Tibetaans boeddhisme.
Een belangrijk verschil met het vorige bezoek is ook dat de Dalai Lama niet langer de politiek leider van de Tibetanen (in ballingschap) is, dat is sinds zomer 2011 de verkozen Lobsang Sangay.
De Dalai Lama kan nu komen als boeddhist en als spiritueel leider van de Tibetaanse boeddhisten. Voor ons als aanhangers van de scheiding van kerk en staat is dat wel zo zuiver. “
…
“ Paula de Wys en Reinier Tilanus worden met name genoemd als organisatoren van dit gebeuren; daar zullen ze hun handen vol aan hebben in 2014. Ik wens ze sterkte.
Ze zijn echter ook BUN-bestuurslid, daar zullen ze dus geen tijd voor hebben.
Bovendien hebben we eerder in het BD gelezen dat de voorzitter van de BUN komend voorjaar vertrekt en de penningmeester al eerder. Wie blijft er nog over?
Het werk lijkt nu al stil te staan, we hebben (in het BD) niets van de ledenvergadering afgelopen najaar gelezen, vroeger was dat wel het geval. De VU kan bv nu al volledig haar gang gaan met de opleiding tot ‘buddhist chaplain’ zondere publieke boeddhistische controle (Of werkt de Dhamma Advies Raad wel?)
Straks stopt de BUN er nog eerder mee dan ik voorspeld had, namelijk eind 2015 als hun omroeplicensie afloopt op grond waarvan de BOS kan uitzenden. Dat mag toch niet gebeuren?
Ik wens eenieder een goed 2014 toe. “
Een paar reacties van mij op boeddhistischdagblad.nl/siddhattha-gotama-de-boeddhist-2/
van 1, 3 en 4 januari 2014 (een reactie op Jules Prast heb ik in m'n vorige blog opgenomen, de opmerking over 'onwetendheid' is eigenlijk ook aan hem gericht, want hij benadrukt nogal het 'niet weten'. )
“Ook een gelukkig nieuwjaar aan allen! Dat het opnieuw een jaar mag worden van verminderde onwetendheid (avijja).
Robert, ik had me kunnen voorstellen dat je niet had gereageerd omdat André schrijft als de traditionele Aziatische leraar, ponerend zonder zichtbare interesse in discussie of tegenspraak.
Ik kan me echter ook voorstellen dat je wel heb gereageerd. Alleen schiet je wat door als je over de ‘Sankriet Canon’ schrijft, alsof er een homogeen en ongeveer tegelijkertijd gecomponeerd geheel van teksten is.
Sommige Mahayana-teksten zijn van voor onze jaartelling en sommige van (eeuwen) na onze jaartelling. Sommige zijn in het Sanskriet geschreven en later in het Chinees vertaald, sommige zijn oorspronkelijk Chinese composities zoals de Hart Sutra (en misschien geldt dat ook wel voor Tibetaans, daar weet ik te weinig van).
Ditzelfde geldt voor de Pali Canon; al denk ik wel dat de gemiddelde leeftijd daarvan wat hoger is; maar ook hier is er sprake van voor (misschin 400 jaar voor, misschien 100 jaar voor) en teksten na onze jaartelling.
Maar wat doet dat er toe? Theravada en Zen zijn toch gewoon twee verschillende religies (of filosofieën); net zo als Nichiren en Tibetaans boeddhisme dat zijn? Ze hebben maar twee zaken gemeenschappelijk: het gebruik van de naam ‘Boeddha’ en de neiging om hun teksten ouder te laten lijken dan ze zijn: te antedateren
Wij zijn dol op authenticiteit, waarbij het lastig is dat dat twee betekenissen heeft:
- zuiver, direct uit het hart komend
- oorspronkelijk en dus uit de oudheid komend.
Die twee zijn wat lastig te verenigen, dat is het hele probleem. “
Op een reactie van Ujukarin:
“Schitterend, ik zou haast zeggen: hier spreekt de nieuwe BUN-voorzitter
Terecht leg je nadruk op de sangha, in plaats van op de leraar zoals velen helaas doen.
Alleen vind ik je wel wat oordelend als je zegt “wie … niets van Vriendschap/Sangha respecteert is dus m.i. ook geen volgeling van de Dhamma “. Zelfs als je het teveel gebruikte woord ‘respecteren’ vervangt door bv ‘nodig denkt te hebben’, dan nog vind ik deze laatste zin van je heldere betoog overbodig.”
En idem van 4 januari:
“Waarom niet, je naam wordt genoemd, het is maar voor twee jaar, Ujukarin?
Nu de kern: ik ben het wel met je eens dat samen beoefenen essentieel want verrijkend (mudita-gevend) is, maar wil een anderen uitsluitende zin als 'ik herken ze niet als mede-gangers op het pad' niet voor m’n rekening nemen.
En uiteindelijk moet men ook z’n groep durven kunnen loslaten.
Geheel terzijde, voor de liefhebbers van de Hart Sutra (u weet wel, van ‘Vorm is leegte’), een variant gecomponeerd in de 20e eeuw van onze jaartelling:
”The Hard Sutra
Thus have I heard. At one time the Blessed One was staying at Savatthi,
in Jetavana, Anathapindika’s Park. ‘Monks,’ the Blessed One addressed
the community of monks. ‘Yes, Blessed One,’ the monks replied. The
Blessed one stated: ‘Monks, there is but one way to learn and that is the
hard way. Do not be deceived.’ The monks rejoiced at the Blessed One’s words. ”
‘De harde weg’, daar houden sommige beoefenaren vast niet van. “
======================================================
Tot zover deze citaten van mezelf
Ik heb wel ergere dingen geschreven in m'n leven. Maar schrijven over de Dalai Lama ligt kennelijk gevoelig, terwijl het bezoek van deze spiritueel leider van de Gelugpa's voor mij dezelfde beperkte betekenis heeft als een bezoek van een (rooms-katholieke) Paus aan Nederland voor een protestant.
Opvallend is dat de persoon met de naam Anne, degene waarmee ik medio 2013 herhaaldelijk botste, op 7 januari het beste commentaar op de reacties over dit bezoek heeft gegeven: “Wel jammer dat het meer om de man dan om zijn boodschap lijkt te gaan.”
Waar de hoofdredacteur van het BD kennelijk geen oog voor heeft, is het centrale thema in deze en andere reacties van mij de afgelopen maand: de cultuur bij Nederlandse boeddhisten van het elkaar (inclusief de leraar) bewonderen ; dat soort feestjes wil ik inderdaad soms wel bederven.
Eén punt in de mail verbaast me, namelijk dat in het lijstje van mijn 'obsessieve gedachten' ook die over een ' academische opleiding geestelijke verzorgers ' is opgenomen; terwijl ik veel positiever ten opzichte van die opleiding sta als bv André Kalden en Joop Ha Hoek en veel anti-intellectualistische boeddhisten, en ik daar tal van constructieve ideeën over gelanceerd heb, kritisch maar constructief (behalve dan, dat moet ik wel toegeven, als het over de BZI gaat, want dat is naatje).
En één punt amuseert me (twee eigenlijk, ook dat er drie cc's van de mail naar Varamitra zijn gegaan, heeft die zoveel rollen?), namelijk het verwijt dat ik "de toekomst naar mijn hand wil zetten.". Liever het verleden naar m'n hand zetten dan; of liever de toekomst naar andermans hand zetten dan?
Op één punt tenslotte heeft Hoek gelijk: mijn vastberadenheid t.a.v. de gewenste opheffing van de BUN is in de loop der jaren niet verminderd (waarbij voorzitters kwamen en voorzitters gingen); dat kan inderdaad een obsessie genoemd worden. Daar kan ik wel mee stoppen, dat hoeft niet meer; toch nog een goed voornemen dit jaar.
Omdat waarschijnlijk de mededeling van deze mail aan mij niet aan de BD-lezers wordt gemeld, geef ik een aantal van de meest relevante passages eruit weer:
“From: boeddhistischdagblad@xxx
To: jwromeijn@xxx
CC: edje2002@xxx; xxx@onkruid.nl; ujukarin@xxx; andre@xxx; pauladewys@xxx; info@tilanusxxx; reinier@tilanusxxx; xxx@bosrtv.nl; vanbuuren@xxx; d.varamitra@dji.minjus.nl; varamitra@xxx; varamitra@xxx
Subject: Joop Romeijn, de BUN en de Dalai Lama
Date: Mon, 6 Jan 2014 16:52:43 +0100
Goedemiddag Joop, ik ken inmiddels via verschillende publicaties -in onder meer jouw weblog- jouw obsessieve gedachten en ideeën over de BUN, BOS, BZI en academische opleiding geestelijke verzorgers. Het staat je vrij die te hebben, voor mij zijn het meningen van een privépersoon, niet geënt op realistische omstandigheden. De vrijheid om je te uiten wordt echter ingeperkt als je meent de kolommen van het Boeddhistisch Dagblad daarvoor te kunnen misbruiken. In recente publicaties in mijn krant –onder meer het bezoek van de Dalai Lama aan Nederland- voerde je (het voortbestaan van) de BUN op, gekoppeld aan de functies en over de ruggen heen van Paula de Wys en Reinier Tilanus. Zo bezoedelde je een mooi bericht over een mooi mens. Ik vind dit werkelijk ziekmakend.
In plaats van dat je blij bent dat er mensen zijn die naast hun werkzaamheden voor de BUN ook nog belangeloos het bezoek van de Dalai Lama aan ons land voorbereiden en ze daarvoor het respect geeft dat ze verdienen, schok je hen en anderen met je misselijkmakende en zieke gedachten over de BUN. Want dat is waar het om gaat. Een paar dagen geleden meende je Ujukarin in een reactie een vermeend voorzitterschap van de BUN toe te moeten dichten.
En nog wat langer geleden meende je …. te moeten diskwalificeren.
...
Als baas van het Boeddhistisch Dagblad ontzeg ik je nu de mogelijkheid om in mijn krant dergelijke uitlatingen te publiceren. Het zijn gedachtenspinsels van een man met een haatdragende geest die de toekomst naar zijn hand wil zetten. Je beschadigt er bewust goedwillende en liefdevolle mensen mee, die hun vrije tijd belangeloos steken in het boeddhisme en de verschillende organisaties.
…
Mijn mail aan jou komt stand zonder ruggenspraak met de BUN of wie dan ook. Ze vertolken mijn persoonlijke gevoelens en die van mij als hoofdredacteur van deze krant en worden op eigen initiatief en met de beste intentie weergegeven.
Ik wens je een goed 2014.”
======================================================
Als mogelijke laatste keer een paar reacties van mij, zonder reacties van anderen (die zijn in het BD te lezen; vooral blijven doen, dan weet u wat er in het lieve deel van boeddhistisch Nederland leeft).
Twee maal op boeddhistischdagblad.nl/dalai-lama-bezoekt-begin-mei-2014-nederland/, van 27 en van 30 december 2014:
“ Goed nieuws voor alle geïnteresseerden in het boeddhisme en alle beoefenaren ervan, met name die van het Tibetaans boeddhisme.
Een belangrijk verschil met het vorige bezoek is ook dat de Dalai Lama niet langer de politiek leider van de Tibetanen (in ballingschap) is, dat is sinds zomer 2011 de verkozen Lobsang Sangay.
De Dalai Lama kan nu komen als boeddhist en als spiritueel leider van de Tibetaanse boeddhisten. Voor ons als aanhangers van de scheiding van kerk en staat is dat wel zo zuiver. “
…
“ Paula de Wys en Reinier Tilanus worden met name genoemd als organisatoren van dit gebeuren; daar zullen ze hun handen vol aan hebben in 2014. Ik wens ze sterkte.
Ze zijn echter ook BUN-bestuurslid, daar zullen ze dus geen tijd voor hebben.
Bovendien hebben we eerder in het BD gelezen dat de voorzitter van de BUN komend voorjaar vertrekt en de penningmeester al eerder. Wie blijft er nog over?
Het werk lijkt nu al stil te staan, we hebben (in het BD) niets van de ledenvergadering afgelopen najaar gelezen, vroeger was dat wel het geval. De VU kan bv nu al volledig haar gang gaan met de opleiding tot ‘buddhist chaplain’ zondere publieke boeddhistische controle (Of werkt de Dhamma Advies Raad wel?)
Straks stopt de BUN er nog eerder mee dan ik voorspeld had, namelijk eind 2015 als hun omroeplicensie afloopt op grond waarvan de BOS kan uitzenden. Dat mag toch niet gebeuren?
Ik wens eenieder een goed 2014 toe. “
Een paar reacties van mij op boeddhistischdagblad.nl/siddhattha-gotama-de-boeddhist-2/
van 1, 3 en 4 januari 2014 (een reactie op Jules Prast heb ik in m'n vorige blog opgenomen, de opmerking over 'onwetendheid' is eigenlijk ook aan hem gericht, want hij benadrukt nogal het 'niet weten'. )
“Ook een gelukkig nieuwjaar aan allen! Dat het opnieuw een jaar mag worden van verminderde onwetendheid (avijja).
Robert, ik had me kunnen voorstellen dat je niet had gereageerd omdat André schrijft als de traditionele Aziatische leraar, ponerend zonder zichtbare interesse in discussie of tegenspraak.
Ik kan me echter ook voorstellen dat je wel heb gereageerd. Alleen schiet je wat door als je over de ‘Sankriet Canon’ schrijft, alsof er een homogeen en ongeveer tegelijkertijd gecomponeerd geheel van teksten is.
Sommige Mahayana-teksten zijn van voor onze jaartelling en sommige van (eeuwen) na onze jaartelling. Sommige zijn in het Sanskriet geschreven en later in het Chinees vertaald, sommige zijn oorspronkelijk Chinese composities zoals de Hart Sutra (en misschien geldt dat ook wel voor Tibetaans, daar weet ik te weinig van).
Ditzelfde geldt voor de Pali Canon; al denk ik wel dat de gemiddelde leeftijd daarvan wat hoger is; maar ook hier is er sprake van voor (misschin 400 jaar voor, misschien 100 jaar voor) en teksten na onze jaartelling.
Maar wat doet dat er toe? Theravada en Zen zijn toch gewoon twee verschillende religies (of filosofieën); net zo als Nichiren en Tibetaans boeddhisme dat zijn? Ze hebben maar twee zaken gemeenschappelijk: het gebruik van de naam ‘Boeddha’ en de neiging om hun teksten ouder te laten lijken dan ze zijn: te antedateren
Wij zijn dol op authenticiteit, waarbij het lastig is dat dat twee betekenissen heeft:
- zuiver, direct uit het hart komend
- oorspronkelijk en dus uit de oudheid komend.
Die twee zijn wat lastig te verenigen, dat is het hele probleem. “
Op een reactie van Ujukarin:
“Schitterend, ik zou haast zeggen: hier spreekt de nieuwe BUN-voorzitter
Terecht leg je nadruk op de sangha, in plaats van op de leraar zoals velen helaas doen.
Alleen vind ik je wel wat oordelend als je zegt “wie … niets van Vriendschap/Sangha respecteert is dus m.i. ook geen volgeling van de Dhamma “. Zelfs als je het teveel gebruikte woord ‘respecteren’ vervangt door bv ‘nodig denkt te hebben’, dan nog vind ik deze laatste zin van je heldere betoog overbodig.”
En idem van 4 januari:
“Waarom niet, je naam wordt genoemd, het is maar voor twee jaar, Ujukarin?
Nu de kern: ik ben het wel met je eens dat samen beoefenen essentieel want verrijkend (mudita-gevend) is, maar wil een anderen uitsluitende zin als 'ik herken ze niet als mede-gangers op het pad' niet voor m’n rekening nemen.
En uiteindelijk moet men ook z’n groep durven kunnen loslaten.
Geheel terzijde, voor de liefhebbers van de Hart Sutra (u weet wel, van ‘Vorm is leegte’), een variant gecomponeerd in de 20e eeuw van onze jaartelling:
”The Hard Sutra
Thus have I heard. At one time the Blessed One was staying at Savatthi,
in Jetavana, Anathapindika’s Park. ‘Monks,’ the Blessed One addressed
the community of monks. ‘Yes, Blessed One,’ the monks replied. The
Blessed one stated: ‘Monks, there is but one way to learn and that is the
hard way. Do not be deceived.’ The monks rejoiced at the Blessed One’s words. ”
‘De harde weg’, daar houden sommige beoefenaren vast niet van. “
======================================================
Tot zover deze citaten van mezelf
Ik heb wel ergere dingen geschreven in m'n leven. Maar schrijven over de Dalai Lama ligt kennelijk gevoelig, terwijl het bezoek van deze spiritueel leider van de Gelugpa's voor mij dezelfde beperkte betekenis heeft als een bezoek van een (rooms-katholieke) Paus aan Nederland voor een protestant.
Opvallend is dat de persoon met de naam Anne, degene waarmee ik medio 2013 herhaaldelijk botste, op 7 januari het beste commentaar op de reacties over dit bezoek heeft gegeven: “Wel jammer dat het meer om de man dan om zijn boodschap lijkt te gaan.”
Waar de hoofdredacteur van het BD kennelijk geen oog voor heeft, is het centrale thema in deze en andere reacties van mij de afgelopen maand: de cultuur bij Nederlandse boeddhisten van het elkaar (inclusief de leraar) bewonderen ; dat soort feestjes wil ik inderdaad soms wel bederven.
Eén punt in de mail verbaast me, namelijk dat in het lijstje van mijn 'obsessieve gedachten' ook die over een ' academische opleiding geestelijke verzorgers ' is opgenomen; terwijl ik veel positiever ten opzichte van die opleiding sta als bv André Kalden en Joop Ha Hoek en veel anti-intellectualistische boeddhisten, en ik daar tal van constructieve ideeën over gelanceerd heb, kritisch maar constructief (behalve dan, dat moet ik wel toegeven, als het over de BZI gaat, want dat is naatje).
En één punt amuseert me (twee eigenlijk, ook dat er drie cc's van de mail naar Varamitra zijn gegaan, heeft die zoveel rollen?), namelijk het verwijt dat ik "de toekomst naar mijn hand wil zetten.". Liever het verleden naar m'n hand zetten dan; of liever de toekomst naar andermans hand zetten dan?
Op één punt tenslotte heeft Hoek gelijk: mijn vastberadenheid t.a.v. de gewenste opheffing van de BUN is in de loop der jaren niet verminderd (waarbij voorzitters kwamen en voorzitters gingen); dat kan inderdaad een obsessie genoemd worden. Daar kan ik wel mee stoppen, dat hoeft niet meer; toch nog een goed voornemen dit jaar.
woensdag 27 november 2013
Boeddhistische boeken op een onbewoond eiland
Het is een al lang bestaande vorm van lijstjes. De gedachten-oefening:
Stel dat ik naar een onbewoond eiland ga, welke boeken zou ik dan willen meenenen ?
Helemaal realistisch is deze fantasie natuurlijk niet. Misschien zou ik beter een boek over overleven mee kunnen nemen en nog beter gebruiksvoorwerpen daarvoor.
Maar goed, ik zie van het realisme af en beperk me tot wat ik nu thuis graag doe: boeddhistische en boeddhologische (niet hetzelfde maar weer wel een beetje) boeken lezen.
Het probleem is dat ik wel een boek per week kan verorberen; een e-reader meenemen heeft geen zin omdat er geen oplaadmogelijkheid op dat eiland is. Daarom ouderwets papieren boeken en omdat ik toch een keus moet maken, slechts zes. Boeken die ik niet in één keer uit heb, die steeds weer opnieuw gelezen kunnen worden.
Met een prioriteitsvolgorde.
1. Mindfulness with breathing
door Buddhadasa Bhikkhu
Vertaald uit het Thai en van een conlusie voorzien door Santikaro Bhikkhu
Wisdom Publications, 1997
Het enige Theravada-boek in deze lijst. Maar wat voor één.
Het is voor mij het boek dat alle andere boeken overbodig maakt.
Van regel tot regel, van paragraaf tot paragraaf inzichtgevend. En inspirerend tot beoefening: van anapanasati-meditatie . Ik ga geen voorbeelden geven of proberen samen te vatten: lezen en doen! Samatha en vipassana in hun logische volgorde en samenhang.
Niet om mee te nemen naar dat eiland, maar voor nu: Er is ook een electronische versie van dit boek, gemaakt van een iets minder uitgebreide eerdere druk.
De titel bevat een subtiliteit (heeft Leigh Brasington me op gewezen): meestal wordt gesproken van 'mindfulness of breathing ' maar hier
van '… with … '. Een verschil om over na te denken.
Ik ken ook een ander boek over de Anapanasati Sutta (nr. 117 van de Majjhima Nikaya):
'Adem is bewustzijn ' door Thich Nhat Hanh .
Ook inspirend maar met wat veel glimlachen en minder specifiek over de meditatie-methode.
2. Verzen uit het midden (de door Batchelor gegeven titel) door Nagarjuna
Andere titels van vertalingen van dit werk: 'Grondregels van de filosofie van het midden' (Erik Hoogcarspel; 'The Fundamental Wisdom of the Middle Way' (Garfield), 'Nagarjuna: The philosophy of the Middle Way' (Kalupahana) en
'Nagarjuna's Middle Way: Mulamadhyamakakarika' (Siderits & Katsura)
Alleen de laatste vertaling ken ik niet maar noem ik toch, omdat het de meest recente is en goede recensies gekregen heeft.
Er zijn er nog meer, en de verschillen zijn groot, in vertaling en in interpretatie.
Iedereen zijn eigen Nagarjuna !
Ik ook want het gebruik van 'leegte' (sunyata) is voor mij de kern van het boeddhisme, niet compassie en zo.
Dat wordt herlezen. Ik kies voor het meenemen van:
The Fundamental Wisdom of the Middle Way – Nagarjuna's Mulamadhyamakakarika
Translation and commentary by Jay L. Garfield
Oxford University Press, USA, 1995. Zie in Amazon
Soms wat meer Tibetaans boeddhisme dan Madhyamaka maar Garfield zegt dat er op die plaatsen dan wel bij.
3. A Few Good Man – The Bodhisattva Path according to The Inquiry of Ugra
door Jan Nattier
University of Hawaii Press, 2005
Dit is boeddhologie in optima forma. Over het boeiendste van alle processen: het ontstaan van Mahayana, of liever 'Bodhisattvayana' zoals Nattier het noemt, losgekomen van het vroege boeddhisme met haar Arhat-ideaal.
Minitieus maar ook levendig.Je bent bij wijze van spreken in het klooster waar volgelingen van beide idealen samen-leven.
Zie voor de eerste 48 bladzijden Booklens
4. Buddhist Phenomenology; A Philosophical Investigation of Yogacara Buddhism
door Dan Lusthaus
Routledge, 2003
Bijna meer een naslagwerk dan een monografie. Iets minder aardig gezegd: een omgevallen boekenkast.
Maar zeer rijk aan informatie, over Yogacara en de verspreiding ervan naar China.
Een aantal pagina's er van om een indruk te krijgen bij Amazon
5. Tao Te King ook wel geschreven als Tao Te King
Door Lao Tzu , ook wel geschreven Lao Tse
Geen boeddhistisch boek, maar taoistisch.
Toch wil ik een vertaling (er zijn er vele, ik heb oude maar er zijn ook nieuwe) daarvan meenemen omdat ooit mijn spirituele 'carrière' als adolescent met deze tekst begonnen is. Lang niet meer gelezen.
Mee dus omdat ik aanneem op dat eiland mijn leven af te sluiten.
6. Mijn eigen verzameld werk
Is dat niet nogal narcistisch en weinig onthecht, m'n eigen teksten meenemen? De blogteksten vooral die ik de afgelopen zes jaar heb geschreven?
In zekere zin wel. Maar de teksten bevatten ook heel veel informatie en bovendien lijkt het me goed me op zo'n eiland te bezinnen op wie ik ben. Ook om al die opvattingen van me en de gewichtigheid daarvan wat te kunnen relativeren.
Het lijkt me onwaarschijnlijk dat daar ook een boek van gemaakt wordt, dan alles maar uitprinten?
Eénzijdig, kan ik de achterkant gebruiken om verder te schrijven.
De lezer kan die teksten ook wel vinden: in deze blog dus.
Andere boeken?
Ik had me voorgenomen me beperken tot zes boeddhistische boeken; en eigenlijk zijn het er maar vier geworden, nr 5 is niet-boeddhistisch en nr 6 is geen boek.
Als ruimte en gewicht geen probleem zijn, zou ik
als nonfictie een boek over astrofysica willen meenemen: hoe moeilijker hoe beter; bv
'Time Reborn: From the Crisis in Physics to the Future of the Universe' door Lee Smolin;
en als fictie ' De man zonder eigenschappen ' van Robert Musil . Meer dan dertienhonderd pagina's, meer dan anderhalf kilo; en dan is ook nog langzaam lezen noodzakelijk.
Update 29 november:
Nu ik er nog eens over nadenk:
dat onbewoonde eiland kan ook een kamer in een verpleeghuis worden.
Stel dat ik naar een onbewoond eiland ga, welke boeken zou ik dan willen meenenen ?
Helemaal realistisch is deze fantasie natuurlijk niet. Misschien zou ik beter een boek over overleven mee kunnen nemen en nog beter gebruiksvoorwerpen daarvoor.
Maar goed, ik zie van het realisme af en beperk me tot wat ik nu thuis graag doe: boeddhistische en boeddhologische (niet hetzelfde maar weer wel een beetje) boeken lezen.
Het probleem is dat ik wel een boek per week kan verorberen; een e-reader meenemen heeft geen zin omdat er geen oplaadmogelijkheid op dat eiland is. Daarom ouderwets papieren boeken en omdat ik toch een keus moet maken, slechts zes. Boeken die ik niet in één keer uit heb, die steeds weer opnieuw gelezen kunnen worden.
Met een prioriteitsvolgorde.
1. Mindfulness with breathing
door Buddhadasa Bhikkhu
Wisdom Publications, 1997
Het enige Theravada-boek in deze lijst. Maar wat voor één.
Het is voor mij het boek dat alle andere boeken overbodig maakt.
Van regel tot regel, van paragraaf tot paragraaf inzichtgevend. En inspirerend tot beoefening: van anapanasati-meditatie . Ik ga geen voorbeelden geven of proberen samen te vatten: lezen en doen! Samatha en vipassana in hun logische volgorde en samenhang.
Niet om mee te nemen naar dat eiland, maar voor nu: Er is ook een electronische versie van dit boek, gemaakt van een iets minder uitgebreide eerdere druk.
De titel bevat een subtiliteit (heeft Leigh Brasington me op gewezen): meestal wordt gesproken van 'mindfulness of breathing ' maar hier
van '… with … '. Een verschil om over na te denken.
Ik ken ook een ander boek over de Anapanasati Sutta (nr. 117 van de Majjhima Nikaya):
'Adem is bewustzijn ' door Thich Nhat Hanh .
Ook inspirend maar met wat veel glimlachen en minder specifiek over de meditatie-methode.
2. Verzen uit het midden (de door Batchelor gegeven titel) door Nagarjuna
Andere titels van vertalingen van dit werk: 'Grondregels van de filosofie van het midden' (Erik Hoogcarspel; 'The Fundamental Wisdom of the Middle Way' (Garfield), 'Nagarjuna: The philosophy of the Middle Way' (Kalupahana) en
'Nagarjuna's Middle Way: Mulamadhyamakakarika' (Siderits & Katsura)
Alleen de laatste vertaling ken ik niet maar noem ik toch, omdat het de meest recente is en goede recensies gekregen heeft.
Iedereen zijn eigen Nagarjuna !
Ik ook want het gebruik van 'leegte' (sunyata) is voor mij de kern van het boeddhisme, niet compassie en zo.
Dat wordt herlezen. Ik kies voor het meenemen van:
The Fundamental Wisdom of the Middle Way – Nagarjuna's Mulamadhyamakakarika
Translation and commentary by Jay L. Garfield
Oxford University Press, USA, 1995. Zie in Amazon
Soms wat meer Tibetaans boeddhisme dan Madhyamaka maar Garfield zegt dat er op die plaatsen dan wel bij.
3. A Few Good Man – The Bodhisattva Path according to The Inquiry of Ugra
University of Hawaii Press, 2005
Dit is boeddhologie in optima forma. Over het boeiendste van alle processen: het ontstaan van Mahayana, of liever 'Bodhisattvayana' zoals Nattier het noemt, losgekomen van het vroege boeddhisme met haar Arhat-ideaal.
Minitieus maar ook levendig.Je bent bij wijze van spreken in het klooster waar volgelingen van beide idealen samen-leven.
Zie voor de eerste 48 bladzijden Booklens
4. Buddhist Phenomenology; A Philosophical Investigation of Yogacara Buddhism
Routledge, 2003
Bijna meer een naslagwerk dan een monografie. Iets minder aardig gezegd: een omgevallen boekenkast.
Maar zeer rijk aan informatie, over Yogacara en de verspreiding ervan naar China.
Een aantal pagina's er van om een indruk te krijgen bij Amazon
5. Tao Te King ook wel geschreven als Tao Te King
Door Lao Tzu , ook wel geschreven Lao Tse
Geen boeddhistisch boek, maar taoistisch.
Toch wil ik een vertaling (er zijn er vele, ik heb oude maar er zijn ook nieuwe) daarvan meenemen omdat ooit mijn spirituele 'carrière' als adolescent met deze tekst begonnen is. Lang niet meer gelezen.
Mee dus omdat ik aanneem op dat eiland mijn leven af te sluiten.
6. Mijn eigen verzameld werk
In zekere zin wel. Maar de teksten bevatten ook heel veel informatie en bovendien lijkt het me goed me op zo'n eiland te bezinnen op wie ik ben. Ook om al die opvattingen van me en de gewichtigheid daarvan wat te kunnen relativeren.
Het lijkt me onwaarschijnlijk dat daar ook een boek van gemaakt wordt, dan alles maar uitprinten?
Eénzijdig, kan ik de achterkant gebruiken om verder te schrijven.
De lezer kan die teksten ook wel vinden: in deze blog dus.
Andere boeken?
Ik had me voorgenomen me beperken tot zes boeddhistische boeken; en eigenlijk zijn het er maar vier geworden, nr 5 is niet-boeddhistisch en nr 6 is geen boek.
Als ruimte en gewicht geen probleem zijn, zou ik
als nonfictie een boek over astrofysica willen meenemen: hoe moeilijker hoe beter; bv
'Time Reborn: From the Crisis in Physics to the Future of the Universe' door Lee Smolin;
en als fictie ' De man zonder eigenschappen ' van Robert Musil . Meer dan dertienhonderd pagina's, meer dan anderhalf kilo; en dan is ook nog langzaam lezen noodzakelijk.
Update 29 november:
Nu ik er nog eens over nadenk:
dat onbewoonde eiland kan ook een kamer in een verpleeghuis worden.
dinsdag 27 augustus 2013
Even ietsje minder metta? Correspondentie met het BD
Nu met twee updates (zie onderaan)
Op 26 augustus, 's avonds laat, schreef ik in het 'BoeddhistischDagblad' : " Naar aanleiding van dit ‘artikel’ en sommige reacties – in en buiten het BD – heb ik besloten dit kalenderjaar niet meer in het BD te schrijven: geen reacties en geen toestemming op mijn blogs hier over te nemen. "
Aanleiding was een mail die ik kreeg van de (hoofd)redacteur van het BD naar aanleiding van een reactie van mij in dit blad over een column van Joop Hoek (dezelfde persoon).
Het (boven geciteerde) kommentaar van mij (voorheen http://boeddhistischdagblad.nl/verwerpelijke-stijl-van-open-boeddhisme/#comment-8646) is inmiddels (op 27 augustus) van de website van het BD verwijderd, en niet door mij.
De titel van de 'column' van Joop Hoek was " ‘De verwerpelijke stijl van Open Boeddhisme’ “ (de binnenste aanhalingstekens zijn van de columnist, ik weet niet waarom)
(zie 'Column Hoek' )
Ik vond dat de mail mij belemmerde goed (als ik dat wilde) aan de discussie in de openbaarheid over deze 'column' te participeren. Dat viel niet goed bij Joop Hoek.
Hieronder – met uitzondering van de startmail van Joop Hoek die ik als vertrouwelijk blijf beschouwen – de emailuitwisseling .
In zijn 'startmail' benadrukt Joop Hoek dat zijn stuk in het BD een COLUMN betreft en dat daarom (?) een deel van mijn kritiek er niet op kan slaan. 'Wederhoor' heeft in zijn journalistieke opvatting alleen bij redactionele stukken betekenis.
Verder becommentarieert hij mijn reactie van 24 augustus in het BD (zie hieronder) alinea voor alinea: nieuwe meningen, nauwelijks nieuwe feiten, en meer van hetzelfde.
Dit alles vond plaats op maandag 26 augustus
Een opmerking nog over mijn probleem dat ik me in 'een lastig parket' geplaatst voelde door de mail van Joop Hoek. Het belemmerde mijn vrijheid in het openbaar in het BD te reageren als er in een later stadium thema's aan de orde kwamen die ook in de mail voorkomen.
Achteraf gezien denk ik dat Joop Hoek dit echt niet ziet en niet kan zien omdat hij permanent in zo'n parket verkeert. Met enige regelmaat wordt hij bijgepraat met 'achtergrondinformatie', off the record, door bestuursleden van de BUN (en mogelijk ook van de BZI en BOS). Daardoor kan hij helemaal niet kritisch meer schrijven als BUN-onderwerpen uiteindelijk in de openbaarheid komen. Z'n nieuwsgierigheid als journalist is inmiddels nul geworden, dus de verbaasde vragen als 'hoe kan dat nou', of 'wat speelt er nog meer mee' of 'wat vinden die en die hiervan' komen niet meer op.
Het dieptepunt – het vorige dieptepunt moet ik nu zeggen – is het artikel 'Rang is alleen Rang als er Rang op staat van 11 december 2012 ; hoewel ook het 'interview' met Ad Verboom genomineerd kan worden.
===========================================================
Hallo Joop (Hoek)
Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk dat je per mail reageert en niet publiekelijk want nu moet ik - misschien - de lastige keus wat er hiervan publiekelijk gebruik of niet
Je noemt het een 'column' maar dat maakt op mij geen indruk, als een hoofdredacteur een tekst schrijft is het de tekst van de hoofdredacteur. Voor mij zijn de eisen niet verschillend.
Ik blijf het een verwerpelijk stuk vinden. En ik blijf vermoeden dat je kort hiervoor contact met sommige boeddhistische bobo's hebben gehad die je direct of indirect zoiets als dit hebben gesuggereerd.
Twee aanwijzingen (geen bewijzen) heb ik hiervoor:
In je tekst die jij column noemt maar ik gewoon 'tekst', staat:
(1) "Zoals door het huidig BUN-bestuur, waarvan de indruk bestaat dat die werkelijk verbinding aangaat met gesignaleerde verbeterpunten, verantwoordelijkheid nemen en aanpakken "
Dat is jouw taal niet, dat is de taal van een gladde politicus
(2) Kort na jouw tekst over OB verschijnt er een tekst over een Putua Mount-tempel, ook van jouw hand Kennelijk was je bij hert bezoek van de monniken aan Nederland aanwezig en het kan niet anders dan dat je door Andre Kalden bent uitgenodigd. Er was dus informeel overleg met Kalden.
Ik begrijp eigenlijk niet dat je het accepteert dat Kalden keer op keer alleen jou informeert of uitnodigt voor dit soort bijeenkomst (niet uit jalouzie hoor); je zou moeten eisen dat anderen ook zo'n uitnodiging krijgen.
Ander voorbeeld was het interview met Aad Verboom die - hoewel het niet uit de tekst bleek, kennelijk was benoemd door de BUN-ALV als voorzitter van de werkgroep ongeorganiseerden. Dat de andere werkgroepleden niet bekend waren en het procedure van selectie en benoemen onduidelijk was en dat er (zover ik weet) geen opdracht aan de werkgroep was geformuleerd, bleef onvermeld. (Dat was toch niet ook een 'column'' ?). Dat vond ik journalistiek tekortschieten. En dan bovendien het mij in een reactie in het BD kwalijk nemen dat ik me niet aanmeldde als lid van die werkgroep.
Dat waren wat nieuwe en oude koeien
Vriendelijke groet
Joop (Romeijn)
===========================================================
From: boeddhistischdagblad@upcmail.nl
To: jwromeijn@hotmail.com
Subject: RE: Mijn COLUMN over Open Boeddhisme'
Date: Mon, 26 Aug 2013 18:52:07 +0200
Dag Joop, ik dacht dat wij een dusdanige relatie hadden dat wij op een vertrouwelijke wijze met elkaar over boeddhistische en andere aangelegenheden konden converseren. Nu ik lees dat je misschien de keus moet maken wat je uit mijn mail naar jou eventueel openbaar zal maken, haak ik af. En van je suggesties in jouw reactie word ik niet goed. Hoe krijg je het bedacht.
Vriendelijke groet, en metta.
Joop Hoek.
===========================================================
Hallo Joop (Hoek)
Iets precieser lezen: ik zeg in een lastig parket te worden gebracht doordat je niet in het BD maar in een mail op mijn reactie reageert.
En verder: wie wind zaait ...
Groeten
Joop (Romeijn)
===========================================================
Bijlage
Mijn reactie op de 'column' van Joop Hoek.
In het BD van 24 augustus schreef ik:
“Ik word wel weer op m’n wenken bediend.
Schrijf ik een week geleden dat het BoeddhistischDagblad alleen maar over niet-specifiek-boeddhistische of in een ver buitenland plaatsvindende zaken schrijft en vraag ik of er in boeddhistisch Nederland niets interessants gebeurt, krijgen we dit leesvoer voor de kiezen.
Eindelijk weer eens iets niet-onnozels.
Wat het wel is, weet ik eigenlijk niet. Een nieuwsfeit? Een cris de coeur van Joop Hoek? Voor een buitenstaander lijkt op een afrekening tussen groepen maar dat doen beschaafde liefdevolle boeddhisten natuurlijk niet.
Wat ik mis is de informatie welke mensen de schrijver van dit artikel heeft geraadpleegd, want dat zijn er volgens mij wel een paar. Ik heb alleen vermoedens.
In iedere geval niet de redactieleden van OB, ik ben geen journalist en weet niet of ‘wederhoor’ hier op z’n plaats was.
De aanhalingstekens in de titel van het artikel suggereren dat het hier een citaat betreft; maar van wie?
Hoewel onbelangrijk, even over mijn plaats, als blogger en als ‘vriend’. Ik heb zowel met de redactieleden van BD als van OB informeel contact, niet zo veel meer overigens, en ik schrijf wat ik zelf vind: over de Dhamma en over de boeddhistische actualiteit. Ik heb op beide soms kritiek: qua onderwerpkeuze en qua toon.
Ten aanzien van de BUN is mijn positie anders dan die van de redactie van OB. Dit kan uit analyse van de teksten blijken.
Wat me nu verbaast, en met name vanuit BD is dat ze niet de kunst verstaan van het elkaar negeren, wat vaak nuttiger is dan het elkaar ‘metta’ toewensen. Dat doen volgens mij volwassenen media (echte kranten bv) wel; de Volkskrant is al lang gestopt met De Telegraaf aanvallen.
Want waarom zouden alle boeddhisten in Nederland één grote vriendengemeenschap zijn?
Tenzij er met het artikel natuurlijk belangen in het spel zijn, die ik niet ken.
Nu weer gaan schrijven over de Dhamma, en over wat er echt gebeurt. “
===========================================================
Update 29 augustus
Als om te bewijzen dat hij niets fouts ziet in het zich exclusief laten interviewen door het BD van BUN- en BOS-mensen, vandaag een door Joop Hoek geschreven artikel in het BD met als titel:
" BUN en BOS: ‘Alles op alles zetten om te kunnen blijven uitzenden’ ."
Het gaat over het bedreigde voorbestaan van de BOS, zie mijn blog van 15 augustus . Niet echt een primeur dus.
Jammer dat de interviewer de voorzitter van de Participatieraad niet behoedt voor een pijnlijkje misser. Ze zegt namelijk '... de christelijke politieke partijen ... dat de mening van deze partijen over genomen wordt door de Eerste Kamer en dat er wijzigingen en aanpassingen in de wet zullen worden aangebracht.’ De Eerste Kamer kan wetten niet amenderen, ze kan alleen aannemen of verwerpen.
Update 3 september
Op 2 september heb ik bericht gekregen van de redactie van het BD over het verwijderen van m'n reactie, aan het begin van deze blog geciteerd:
" Volgens de huisregels van het BD stuur ik je deze mail omdat ik in overleg met onze webmeester een reactie van jou op mijn column over Open Boeddhisme heb verwijderd. Dat is gebeurd om twee redenen 1) ik beschouw deze reacties als een mededeling aan de redactie van het BD en journalistiek en inhoudelijk niet relevant voor andere lezers en 2) er kwamen reacties op van andere lezers die ik schadelijk vond voor met name jou. Ze waren giftig van toonzetting en ook beledigend. Deze reacties zijn gelijk met de jouwe verwijderd. "
Nog een aanvulling.
Ook gisteren heb ik het bestuur van de (Vrienden van de) BOS en de Participatieraad een reeks vragen gesteld, die eerder gesteld hadden moeten worden.
Als er antwoord komt (en anders ook), schrijf ik daar wel weer over.
Op 26 augustus, 's avonds laat, schreef ik in het 'BoeddhistischDagblad' : " Naar aanleiding van dit ‘artikel’ en sommige reacties – in en buiten het BD – heb ik besloten dit kalenderjaar niet meer in het BD te schrijven: geen reacties en geen toestemming op mijn blogs hier over te nemen. "
Aanleiding was een mail die ik kreeg van de (hoofd)redacteur van het BD naar aanleiding van een reactie van mij in dit blad over een column van Joop Hoek (dezelfde persoon).
Het (boven geciteerde) kommentaar van mij (voorheen http://boeddhistischdagblad.nl/verwerpelijke-stijl-van-open-boeddhisme/#comment-8646) is inmiddels (op 27 augustus) van de website van het BD verwijderd, en niet door mij.
De titel van de 'column' van Joop Hoek was " ‘De verwerpelijke stijl van Open Boeddhisme’ “ (de binnenste aanhalingstekens zijn van de columnist, ik weet niet waarom)
(zie 'Column Hoek' )
Ik vond dat de mail mij belemmerde goed (als ik dat wilde) aan de discussie in de openbaarheid over deze 'column' te participeren. Dat viel niet goed bij Joop Hoek.
Hieronder – met uitzondering van de startmail van Joop Hoek die ik als vertrouwelijk blijf beschouwen – de emailuitwisseling .
In zijn 'startmail' benadrukt Joop Hoek dat zijn stuk in het BD een COLUMN betreft en dat daarom (?) een deel van mijn kritiek er niet op kan slaan. 'Wederhoor' heeft in zijn journalistieke opvatting alleen bij redactionele stukken betekenis.
Verder becommentarieert hij mijn reactie van 24 augustus in het BD (zie hieronder) alinea voor alinea: nieuwe meningen, nauwelijks nieuwe feiten, en meer van hetzelfde.
Dit alles vond plaats op maandag 26 augustus
Een opmerking nog over mijn probleem dat ik me in 'een lastig parket' geplaatst voelde door de mail van Joop Hoek. Het belemmerde mijn vrijheid in het openbaar in het BD te reageren als er in een later stadium thema's aan de orde kwamen die ook in de mail voorkomen.
Achteraf gezien denk ik dat Joop Hoek dit echt niet ziet en niet kan zien omdat hij permanent in zo'n parket verkeert. Met enige regelmaat wordt hij bijgepraat met 'achtergrondinformatie', off the record, door bestuursleden van de BUN (en mogelijk ook van de BZI en BOS). Daardoor kan hij helemaal niet kritisch meer schrijven als BUN-onderwerpen uiteindelijk in de openbaarheid komen. Z'n nieuwsgierigheid als journalist is inmiddels nul geworden, dus de verbaasde vragen als 'hoe kan dat nou', of 'wat speelt er nog meer mee' of 'wat vinden die en die hiervan' komen niet meer op.
Het dieptepunt – het vorige dieptepunt moet ik nu zeggen – is het artikel 'Rang is alleen Rang als er Rang op staat van 11 december 2012 ; hoewel ook het 'interview' met Ad Verboom genomineerd kan worden.
===========================================================
Hallo Joop (Hoek)
Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk dat je per mail reageert en niet publiekelijk want nu moet ik - misschien - de lastige keus wat er hiervan publiekelijk gebruik of niet
Je noemt het een 'column' maar dat maakt op mij geen indruk, als een hoofdredacteur een tekst schrijft is het de tekst van de hoofdredacteur. Voor mij zijn de eisen niet verschillend.
Ik blijf het een verwerpelijk stuk vinden. En ik blijf vermoeden dat je kort hiervoor contact met sommige boeddhistische bobo's hebben gehad die je direct of indirect zoiets als dit hebben gesuggereerd.
Twee aanwijzingen (geen bewijzen) heb ik hiervoor:
In je tekst die jij column noemt maar ik gewoon 'tekst', staat:
(1) "Zoals door het huidig BUN-bestuur, waarvan de indruk bestaat dat die werkelijk verbinding aangaat met gesignaleerde verbeterpunten, verantwoordelijkheid nemen en aanpakken "
Dat is jouw taal niet, dat is de taal van een gladde politicus
(2) Kort na jouw tekst over OB verschijnt er een tekst over een Putua Mount-tempel, ook van jouw hand Kennelijk was je bij hert bezoek van de monniken aan Nederland aanwezig en het kan niet anders dan dat je door Andre Kalden bent uitgenodigd. Er was dus informeel overleg met Kalden.
Ik begrijp eigenlijk niet dat je het accepteert dat Kalden keer op keer alleen jou informeert of uitnodigt voor dit soort bijeenkomst (niet uit jalouzie hoor); je zou moeten eisen dat anderen ook zo'n uitnodiging krijgen.
Ander voorbeeld was het interview met Aad Verboom die - hoewel het niet uit de tekst bleek, kennelijk was benoemd door de BUN-ALV als voorzitter van de werkgroep ongeorganiseerden. Dat de andere werkgroepleden niet bekend waren en het procedure van selectie en benoemen onduidelijk was en dat er (zover ik weet) geen opdracht aan de werkgroep was geformuleerd, bleef onvermeld. (Dat was toch niet ook een 'column'' ?). Dat vond ik journalistiek tekortschieten. En dan bovendien het mij in een reactie in het BD kwalijk nemen dat ik me niet aanmeldde als lid van die werkgroep.
Dat waren wat nieuwe en oude koeien
Vriendelijke groet
Joop (Romeijn)
===========================================================
From: boeddhistischdagblad@upcmail.nl
To: jwromeijn@hotmail.com
Subject: RE: Mijn COLUMN over Open Boeddhisme'
Date: Mon, 26 Aug 2013 18:52:07 +0200
Dag Joop, ik dacht dat wij een dusdanige relatie hadden dat wij op een vertrouwelijke wijze met elkaar over boeddhistische en andere aangelegenheden konden converseren. Nu ik lees dat je misschien de keus moet maken wat je uit mijn mail naar jou eventueel openbaar zal maken, haak ik af. En van je suggesties in jouw reactie word ik niet goed. Hoe krijg je het bedacht.
Vriendelijke groet, en metta.
Joop Hoek.
===========================================================
Hallo Joop (Hoek)
Iets precieser lezen: ik zeg in een lastig parket te worden gebracht doordat je niet in het BD maar in een mail op mijn reactie reageert.
En verder: wie wind zaait ...
Groeten
Joop (Romeijn)
===========================================================
Bijlage
Mijn reactie op de 'column' van Joop Hoek.
In het BD van 24 augustus schreef ik:
“Ik word wel weer op m’n wenken bediend.
Schrijf ik een week geleden dat het BoeddhistischDagblad alleen maar over niet-specifiek-boeddhistische of in een ver buitenland plaatsvindende zaken schrijft en vraag ik of er in boeddhistisch Nederland niets interessants gebeurt, krijgen we dit leesvoer voor de kiezen.
Eindelijk weer eens iets niet-onnozels.
Wat het wel is, weet ik eigenlijk niet. Een nieuwsfeit? Een cris de coeur van Joop Hoek? Voor een buitenstaander lijkt op een afrekening tussen groepen maar dat doen beschaafde liefdevolle boeddhisten natuurlijk niet.
Wat ik mis is de informatie welke mensen de schrijver van dit artikel heeft geraadpleegd, want dat zijn er volgens mij wel een paar. Ik heb alleen vermoedens.
In iedere geval niet de redactieleden van OB, ik ben geen journalist en weet niet of ‘wederhoor’ hier op z’n plaats was.
De aanhalingstekens in de titel van het artikel suggereren dat het hier een citaat betreft; maar van wie?
Hoewel onbelangrijk, even over mijn plaats, als blogger en als ‘vriend’. Ik heb zowel met de redactieleden van BD als van OB informeel contact, niet zo veel meer overigens, en ik schrijf wat ik zelf vind: over de Dhamma en over de boeddhistische actualiteit. Ik heb op beide soms kritiek: qua onderwerpkeuze en qua toon.
Ten aanzien van de BUN is mijn positie anders dan die van de redactie van OB. Dit kan uit analyse van de teksten blijken.
Wat me nu verbaast, en met name vanuit BD is dat ze niet de kunst verstaan van het elkaar negeren, wat vaak nuttiger is dan het elkaar ‘metta’ toewensen. Dat doen volgens mij volwassenen media (echte kranten bv) wel; de Volkskrant is al lang gestopt met De Telegraaf aanvallen.
Want waarom zouden alle boeddhisten in Nederland één grote vriendengemeenschap zijn?
Tenzij er met het artikel natuurlijk belangen in het spel zijn, die ik niet ken.
Nu weer gaan schrijven over de Dhamma, en over wat er echt gebeurt. “
===========================================================
Update 29 augustus
Als om te bewijzen dat hij niets fouts ziet in het zich exclusief laten interviewen door het BD van BUN- en BOS-mensen, vandaag een door Joop Hoek geschreven artikel in het BD met als titel:
" BUN en BOS: ‘Alles op alles zetten om te kunnen blijven uitzenden’ ."
Het gaat over het bedreigde voorbestaan van de BOS, zie mijn blog van 15 augustus . Niet echt een primeur dus.
Jammer dat de interviewer de voorzitter van de Participatieraad niet behoedt voor een pijnlijkje misser. Ze zegt namelijk '... de christelijke politieke partijen ... dat de mening van deze partijen over genomen wordt door de Eerste Kamer en dat er wijzigingen en aanpassingen in de wet zullen worden aangebracht.’ De Eerste Kamer kan wetten niet amenderen, ze kan alleen aannemen of verwerpen.
Update 3 september
Op 2 september heb ik bericht gekregen van de redactie van het BD over het verwijderen van m'n reactie, aan het begin van deze blog geciteerd:
" Volgens de huisregels van het BD stuur ik je deze mail omdat ik in overleg met onze webmeester een reactie van jou op mijn column over Open Boeddhisme heb verwijderd. Dat is gebeurd om twee redenen 1) ik beschouw deze reacties als een mededeling aan de redactie van het BD en journalistiek en inhoudelijk niet relevant voor andere lezers en 2) er kwamen reacties op van andere lezers die ik schadelijk vond voor met name jou. Ze waren giftig van toonzetting en ook beledigend. Deze reacties zijn gelijk met de jouwe verwijderd. "
Nog een aanvulling.
Ook gisteren heb ik het bestuur van de (Vrienden van de) BOS en de Participatieraad een reeks vragen gesteld, die eerder gesteld hadden moeten worden.
Als er antwoord komt (en anders ook), schrijf ik daar wel weer over.
maandag 1 juli 2013
Een toekomst – of twee – van het (on)georganiseerde Nederlandse boeddhisme; NBN en BUN
Zaterdag (29 juni) naar de eerste bijeenkomst geweest van
“Het Nederlandse Boeddhisten Netwerk” (NBN)
Sinds John Willemsens twee maanden geleden in de oproep plaatste “Misschien is het nu tijd voor een BUN voor 'allen met een daadwerkelijke affiniteit met het boeddhisme' ", waarop 73 commentaren kwamen, heeft het denken van een groep mensen zich ontwikkeld.
Voor LinkedInners de bron .
Eén van die ontwikkelingen is geweest, niet meer te spreken van 'een nieuwe BUN', zich niet tegen de BUN af te zetten en dus een eigen koers te volgen.
De NBN is er ook niet specifiek of alleen voor 'ongeorganiseerde boeddhisten', deelname er aan is ook heel goed combineerbaar met participatie in een sangha.
Drie van de punten waar ik de 29e iets over heb gezegd, wil ik hier herhalen:
- De term 'Netwerk' lijkt me prima; de NBN als afkorting mag ook, maar deze NBN moet vooral (voorlopig) niet institutionaliseren, geen rechtspersoon, geen voorzitter etc.
- Het is begrijpelijk dat er met een landelijk platform is begonnen maar straks zouden er ook lokale 'netwerken' moeten komen, van boeddhisten die gezamenlijk beoefenen en ervaringen uitwisselen.
- Helaas ben ik nog niet los van m'n verleden van het bestrijden van de BUN, om die reden (en m'n cynisme dat daar een gevolg van is), ben ik ongeschikt een rol te spelen in de NBN, anders dan die van deelnemer op enige afstand.
Ik ben benieuwd hoe het verder gaat met de NBN, in stilte en in het openbaar. Ik hoop op enige blijvende ongrijpbaarheid (voor de instituties) en vindbaarheid en aantrekkelijkheid (voor boeddhisten).
Verdere informatie over de NBN is bij Facebook en Twitter te vinden.
Ondanks wat ik hierboven zei, kan er natuurlijk wel een moment komen waarop de NBN rechtstreeks de BUN beconcurreert en bestrijdt in haar claim (als enige) het boeddhisme en de boeddhisten te representeren, een claim in die richting van de overheid.
Als tenminste de overheid het boeddhisme ook nog maar in enigerlei opzicht een staatszaak vindt; eigenlijk zou dat niet moeten, in feite is het vooral de overheid geweest – de ministeries van Justitie en van Onderwijs – die een 'zuil ' van het boeddhisme heeft proberen te maken.
===============================================================
Een van de thema's die de 29e juni (als een soort Vergangenheitsbewältigung) aan de orde kwam, is het kennelijke besluit van de ledenvergadering van de BUN, iets te gaan doen aan de zogeheten 'ongeorganiseerden' (al een hele vooruitgang, nu niet meer over 'ongebonden boeddhisten ' te spreken trouwens):
Zie Agenda ALV 8 juni
12. . . b. Besluit tot instelling werkgroep participatie ongeorganiseerde boeddhisten.
Of dit besluit daadwerkelijk op 8 juni is genomen, is publiekelijk niet bekend.
Uit een interview met Aad Verboom , een vertegenwoordigers van een van de BUN-leden, gepubliceerd op 13 juni in het 'BoeddhistischDagblad ', moeten we aannemen van wel.
Wie er in de werkgroep zitting gaat nemen, weten we ook niet (mogelijk deze Aad?)
Ook is niet bekend of dit besluit nog door discussie vooraf is gegaan en of het besluit met algemene stemmen is genomen. Ik vermoed van niet, omdat Ujukarin, vertegenwoordiger van een ander BUN-lid, daartoe door mij geprovoceerd als reactie in het BD schreef: “Maar slechts for the record: NIET alle BUN-leden stemden voor het instemmen van deze commissie ”.
Bron: BD reactie d.d. 22 juni
(Ujukarin moet bedoeld hebben: "... het instellen van deze werkgroep ...")
In *OpenBoeddhisme* verscheen op 20 juni een uitgebreid overzichtsartikel
over de ideeen van Aad Verboom en de geschiedenis van de relatie BUN - ongeorganiserde/ongebonden boeddhisten.
================================================================
Zowel in het BoeddhistischDagblad als op LinkedIn heb ik een aantal reacties geplaatst op de suggesties van Aad Verboom.
Voor de geschiedschrijving, chronologisch en zonder verder commentaar.
Behalve dan de mededeling dat ik nog niets heb gehoord op mijn sollicitatie als bestuurslid van de BZI.
Een toevoeging ter voorkoming van misverstand.
Ik vind een leraar en een groep (aka 'sangha') essentieel voor wie begint aan het boeddhistische pad; dat gaat niet goed via alleen maar boeken of internet-teksten.
Maar een paar jaar is in de meeste gevallen voldoende om 'spiritueel volwassen' te worden. En dan begint het pad pas echt.
Een goede leraar bindt zijn/haar leerlingen niet, die voorkomt juist dat ze zich aan hem/haar gaan hechten, die geeft ze desnoods een schop onder de kont.
Een goede leraar is ook niet gehecht aan de adoratie van zijn/haar leerlingen.
LinkedIn, eind mei (geen letterlijk citaat)
Ter geruststelling van ... en vooral de vertegenwoordigers van BUN-leden als mogelijke lezers:
Tot twee jaar geleden heb ik er naar gestreefd de BUN te beinvloeden (te verbeteren in mijn perspectief) maar die ambitie heb ik volstrekt niet meer, niet van binnen en niet van buiten.
Ook zal ik geen pogingen ondernemen de BUN zich open te laten stellen voor andere (dat is: echte, want ik ben het niet) ongeorganiseerden.
Kortom: de BUN heeft van mij niets te duchten, behalve dan dat ik wellicht af en toe vraagtekens zal zetten bij de relevantie van die organisatie.
Toen ik, nog voor 2009, lid was van het bestuur van de SVB heb ik - samen met anderen - een poging ondernomen de SVB echt tot een platform voor individuele boeddhisten te maken; de meerderheid van het bestuur was daar niet voor. Het lijkt me nu uitgesloten dat het SVB nu nog zo'n massa-organisatie kan worden al was het maar omdat de huidige bestuursleden daar niets voor voelen.
LinkedIn, 8 juni (geen letterlijk citaat)
In reactie op de reactie van een ander die schreef: “Het nu is belangrijk! Is het zinvol om oude koeien uit de sloot te blijven halen, in plaats van te kijken naar het nu. De intentie van de BUN om een nieuwe weg in een veranderende samenleving in te slaan, is toch duidelijk.
Schreef ik:
“Van die duidelijkheid ben ik nog niet helemaal overtuigd, .... Laat ik daarom een stukje van m’n LinkedIn-reactie citeren:
' En dan die ‘beschaafde toon’ waarop de discussie nu wel gevoerd moet worden;
' wat komt dat thema me de keel uit; kennelijk geeft men binnen de BUN de voorkeur
' aan een slijmerig taalgebruik.
' Laat ik het positief formuleren: het gesprek moet wel op een niet-slijmerige toon,
' en daar ontbreekt het soms wel aan, aan die niet-slijmerige toon (ik parafraseer Aad)
' Nog anders gezegd: als ik op basis van veel uitzoekwerk stel dat
' de BZI volstrekt incompetent is, is dat dan onbeschaafd?'
Maar goed: ik wacht – de netjes zoals het hoort op de BUN-website – geformuleerde taakomschrijving van Aad’s werkgroep welgemoed af. "
BD, 14 juni
Een dag later:
"Je adviseert me, in die werkgroep te gaan zitten. Is die mogelijkheid dan door de BUN opengesteld? Wat is de taakomschrijving van de werkgroep?
Dat wil ik graag van de BUN zelf horen (dwz op hun website lezen).
Misschien helpt een voorbeeld van wat ik slijmerig taalgebruik noem:
in de BUN-ledenmail van 2 juni schrijft de voorzitter van de BUN:
' Harmonie
' De persoonlijke verhoudingen tussen BUN, BOS en BZI zijn ronduit goed.
' We werken in harmonie met elkaar. Zonder te stellen dat we het op alle
' vlakken met elkaar eens zijn, is er over en weer de wil om nu echt stappen
' te zetten, daar waar dit twee jaar geleden nog niet mogelijk was. '
Wat niet aan de orde komt zijn de machtsverhoudingen (of is dat een ‘onbeschaafd’ woord?) tussen deze drie.
En of de ‘Delegatie0vereenkomst’ tussen BUN en BOS – de oorzaak van de meeste problemen – gewijzigd gaat worden.
En wat het BUN-bestuur gaat doen als – zo als nu het geval is – de BZI in gebreke blijft?
Maar ...,
ik volg je advies, licht gewijzigd, op: ik meld me bij deze aan als bestuurslid van de BZI."
BD 15 juni
Op het gevaar af ervan beschuldigd te worden nu ook hier weer het hoogste woord te voeren (maar ik heb het hier niet op de agenda gezet) een reactie op een ander thema van het interview met Aad Verboom dan dat van die vermaledijde 'ongeorganiseerden'.
Namelijk over zijn stelling dat "er ook vraag ontstaan [is] vanuit de gezondheidszorg, politie en defensie naar boeddhistische geestelijke verzorgers".
Ik twijfel daar zeer aan, ken geen enkel behoefteonderzoek in deze richting en vermoed sterk dat de wens (van sommige beroepsboeddhisten) de vader is van deze gedachte. De lobby om ook boeddhistisch geestelijk verzorgers in de krijgsmacht is er al langer, achteloos de discussie overslaand of er wel boeddhisten (vrijwillig) militair moeten worden.
Al een paar keer heb ik voorgesteld dat er eerst eens een goed voorbereide en openbare (!) studiedag over de inhoud van de boeddhistisch geestelijke verzorging in de gezondheidszorg moet komen, die inhoud is ook al weer overgeslagen, ook door de VU Het dreigt opnieuw aanbod-gericht en niet vraag-gericht te worden.
LinkedIn, 16 juni (geen letterlijk citaat)
Nog een aanvulling over de laatste alinea van het interview:
"... het enorme aanbod en ook de wildgroei aan mindfulness-cursussen en trainingen. Daar willen we wel iets aan doen. Gaan die trainers met z’n allen naar de VU om daar een opleiding te volgen en diploma te halen? Of stelt de BUN een adviesraad samen die de voorwaarden en eisen bepaalt."
Ik neem aan dat hier Aad Verboom aan het woord is ...als dit is wat de BUN vindt, dat lijkt dat me brutaal: wie geeft de BUN de bevoegdheid hierover? Is dit wel taak van de BUN?
En wie stelt die eventuele 'ADVIESRAAD' samen, is dat iets anders dan de reeds bestaande (maar niet functionerende BZI) of de pas bestaande 'lerarenraad', nu 'Dharma Advies Raad' (DAR) geheten ?
LinkedIn, 18 juni (geen letterlijk citaat)
Een andere, eigenlijk een meta-vraag: waarom is Aad Verboom namens de BUN geinterviewd; dat had toch de voorzitter (Andre Kalden) moeten doen
Of wordt Aad voorzitter van de werkgroep ongeorganiseerden, of voorzitter van de werkgroep die alle voorstellen van de LotusBloem in statuten/huishoudelijk reglement gaat zetten en ook nog even andere onderwerpen (zoals die van mindfulness-regisseur) gaat regelen?
Raar dat dat niet duidelijk wordt gemaakt, ik bedoel netjes zoals het hoort, op de website van de BUN.
LinkedIn, 19 juni (geen letterlijk citaat)
“Nog een kleine toevoeging
Het grappige is, Ujukarin, dat wij het grotendeels eens zijn.
Net als jij vind ik dat de beoefening van het boeddhistische pad het beste samen met anderen gedaan kan worden.
Net als jij vind ik dat ongeorganiseerden niets te zoeken hebben in deze BUN
Alleen zijn we het een beetje oneens over taalgebruik, jij vindt het al gauw ruw en op de persoon spelend; ik vind het al gauw slijmerig en belangen ontkennend. ”
Bron: BD reactie 23 juni
“Het Nederlandse Boeddhisten Netwerk” (NBN)
Sinds John Willemsens twee maanden geleden in de oproep plaatste “Misschien is het nu tijd voor een BUN voor 'allen met een daadwerkelijke affiniteit met het boeddhisme' ", waarop 73 commentaren kwamen, heeft het denken van een groep mensen zich ontwikkeld.
Voor LinkedInners de bron .
Eén van die ontwikkelingen is geweest, niet meer te spreken van 'een nieuwe BUN', zich niet tegen de BUN af te zetten en dus een eigen koers te volgen.
De NBN is er ook niet specifiek of alleen voor 'ongeorganiseerde boeddhisten', deelname er aan is ook heel goed combineerbaar met participatie in een sangha.
Drie van de punten waar ik de 29e iets over heb gezegd, wil ik hier herhalen:
- De term 'Netwerk' lijkt me prima; de NBN als afkorting mag ook, maar deze NBN moet vooral (voorlopig) niet institutionaliseren, geen rechtspersoon, geen voorzitter etc.
- Het is begrijpelijk dat er met een landelijk platform is begonnen maar straks zouden er ook lokale 'netwerken' moeten komen, van boeddhisten die gezamenlijk beoefenen en ervaringen uitwisselen.
- Helaas ben ik nog niet los van m'n verleden van het bestrijden van de BUN, om die reden (en m'n cynisme dat daar een gevolg van is), ben ik ongeschikt een rol te spelen in de NBN, anders dan die van deelnemer op enige afstand.
Ik ben benieuwd hoe het verder gaat met de NBN, in stilte en in het openbaar. Ik hoop op enige blijvende ongrijpbaarheid (voor de instituties) en vindbaarheid en aantrekkelijkheid (voor boeddhisten).
Verdere informatie over de NBN is bij Facebook en Twitter te vinden.
Ondanks wat ik hierboven zei, kan er natuurlijk wel een moment komen waarop de NBN rechtstreeks de BUN beconcurreert en bestrijdt in haar claim (als enige) het boeddhisme en de boeddhisten te representeren, een claim in die richting van de overheid.
Als tenminste de overheid het boeddhisme ook nog maar in enigerlei opzicht een staatszaak vindt; eigenlijk zou dat niet moeten, in feite is het vooral de overheid geweest – de ministeries van Justitie en van Onderwijs – die een 'zuil ' van het boeddhisme heeft proberen te maken.
===============================================================
Een van de thema's die de 29e juni (als een soort Vergangenheitsbewältigung) aan de orde kwam, is het kennelijke besluit van de ledenvergadering van de BUN, iets te gaan doen aan de zogeheten 'ongeorganiseerden' (al een hele vooruitgang, nu niet meer over 'ongebonden boeddhisten ' te spreken trouwens):
Zie Agenda ALV 8 juni
12. . . b. Besluit tot instelling werkgroep participatie ongeorganiseerde boeddhisten.
Of dit besluit daadwerkelijk op 8 juni is genomen, is publiekelijk niet bekend.
Uit een interview met Aad Verboom , een vertegenwoordigers van een van de BUN-leden, gepubliceerd op 13 juni in het 'BoeddhistischDagblad ', moeten we aannemen van wel.
Wie er in de werkgroep zitting gaat nemen, weten we ook niet (mogelijk deze Aad?)
Ook is niet bekend of dit besluit nog door discussie vooraf is gegaan en of het besluit met algemene stemmen is genomen. Ik vermoed van niet, omdat Ujukarin, vertegenwoordiger van een ander BUN-lid, daartoe door mij geprovoceerd als reactie in het BD schreef: “Maar slechts for the record: NIET alle BUN-leden stemden voor het instemmen van deze commissie ”.
Bron: BD reactie d.d. 22 juni
(Ujukarin moet bedoeld hebben: "... het instellen van deze werkgroep ...")
In *OpenBoeddhisme* verscheen op 20 juni een uitgebreid overzichtsartikel
over de ideeen van Aad Verboom en de geschiedenis van de relatie BUN - ongeorganiserde/ongebonden boeddhisten.
================================================================
Zowel in het BoeddhistischDagblad als op LinkedIn heb ik een aantal reacties geplaatst op de suggesties van Aad Verboom.
Voor de geschiedschrijving, chronologisch en zonder verder commentaar.
Behalve dan de mededeling dat ik nog niets heb gehoord op mijn sollicitatie als bestuurslid van de BZI.
Een toevoeging ter voorkoming van misverstand.
Ik vind een leraar en een groep (aka 'sangha') essentieel voor wie begint aan het boeddhistische pad; dat gaat niet goed via alleen maar boeken of internet-teksten.
Maar een paar jaar is in de meeste gevallen voldoende om 'spiritueel volwassen' te worden. En dan begint het pad pas echt.
Een goede leraar bindt zijn/haar leerlingen niet, die voorkomt juist dat ze zich aan hem/haar gaan hechten, die geeft ze desnoods een schop onder de kont.
Een goede leraar is ook niet gehecht aan de adoratie van zijn/haar leerlingen.
LinkedIn, eind mei (geen letterlijk citaat)
Ter geruststelling van ... en vooral de vertegenwoordigers van BUN-leden als mogelijke lezers:
Tot twee jaar geleden heb ik er naar gestreefd de BUN te beinvloeden (te verbeteren in mijn perspectief) maar die ambitie heb ik volstrekt niet meer, niet van binnen en niet van buiten.
Ook zal ik geen pogingen ondernemen de BUN zich open te laten stellen voor andere (dat is: echte, want ik ben het niet) ongeorganiseerden.
Kortom: de BUN heeft van mij niets te duchten, behalve dan dat ik wellicht af en toe vraagtekens zal zetten bij de relevantie van die organisatie.
Toen ik, nog voor 2009, lid was van het bestuur van de SVB heb ik - samen met anderen - een poging ondernomen de SVB echt tot een platform voor individuele boeddhisten te maken; de meerderheid van het bestuur was daar niet voor. Het lijkt me nu uitgesloten dat het SVB nu nog zo'n massa-organisatie kan worden al was het maar omdat de huidige bestuursleden daar niets voor voelen.
LinkedIn, 8 juni (geen letterlijk citaat)
In reactie op de reactie van een ander die schreef: “Het nu is belangrijk! Is het zinvol om oude koeien uit de sloot te blijven halen, in plaats van te kijken naar het nu. De intentie van de BUN om een nieuwe weg in een veranderende samenleving in te slaan, is toch duidelijk.
Schreef ik:
“Van die duidelijkheid ben ik nog niet helemaal overtuigd, .... Laat ik daarom een stukje van m’n LinkedIn-reactie citeren:
' En dan die ‘beschaafde toon’ waarop de discussie nu wel gevoerd moet worden;
' wat komt dat thema me de keel uit; kennelijk geeft men binnen de BUN de voorkeur
' aan een slijmerig taalgebruik.
' Laat ik het positief formuleren: het gesprek moet wel op een niet-slijmerige toon,
' en daar ontbreekt het soms wel aan, aan die niet-slijmerige toon (ik parafraseer Aad)
' Nog anders gezegd: als ik op basis van veel uitzoekwerk stel dat
' de BZI volstrekt incompetent is, is dat dan onbeschaafd?'
Maar goed: ik wacht – de netjes zoals het hoort op de BUN-website – geformuleerde taakomschrijving van Aad’s werkgroep welgemoed af. "
BD, 14 juni
Een dag later:
"Je adviseert me, in die werkgroep te gaan zitten. Is die mogelijkheid dan door de BUN opengesteld? Wat is de taakomschrijving van de werkgroep?
Dat wil ik graag van de BUN zelf horen (dwz op hun website lezen).
Misschien helpt een voorbeeld van wat ik slijmerig taalgebruik noem:
in de BUN-ledenmail van 2 juni schrijft de voorzitter van de BUN:
' Harmonie
' De persoonlijke verhoudingen tussen BUN, BOS en BZI zijn ronduit goed.
' We werken in harmonie met elkaar. Zonder te stellen dat we het op alle
' vlakken met elkaar eens zijn, is er over en weer de wil om nu echt stappen
' te zetten, daar waar dit twee jaar geleden nog niet mogelijk was. '
Wat niet aan de orde komt zijn de machtsverhoudingen (of is dat een ‘onbeschaafd’ woord?) tussen deze drie.
En of de ‘Delegatie0vereenkomst’ tussen BUN en BOS – de oorzaak van de meeste problemen – gewijzigd gaat worden.
En wat het BUN-bestuur gaat doen als – zo als nu het geval is – de BZI in gebreke blijft?
Maar ...,
ik volg je advies, licht gewijzigd, op: ik meld me bij deze aan als bestuurslid van de BZI."
BD 15 juni
Op het gevaar af ervan beschuldigd te worden nu ook hier weer het hoogste woord te voeren (maar ik heb het hier niet op de agenda gezet) een reactie op een ander thema van het interview met Aad Verboom dan dat van die vermaledijde 'ongeorganiseerden'.
Namelijk over zijn stelling dat "er ook vraag ontstaan [is] vanuit de gezondheidszorg, politie en defensie naar boeddhistische geestelijke verzorgers".
Ik twijfel daar zeer aan, ken geen enkel behoefteonderzoek in deze richting en vermoed sterk dat de wens (van sommige beroepsboeddhisten) de vader is van deze gedachte. De lobby om ook boeddhistisch geestelijk verzorgers in de krijgsmacht is er al langer, achteloos de discussie overslaand of er wel boeddhisten (vrijwillig) militair moeten worden.
Al een paar keer heb ik voorgesteld dat er eerst eens een goed voorbereide en openbare (!) studiedag over de inhoud van de boeddhistisch geestelijke verzorging in de gezondheidszorg moet komen, die inhoud is ook al weer overgeslagen, ook door de VU Het dreigt opnieuw aanbod-gericht en niet vraag-gericht te worden.
LinkedIn, 16 juni (geen letterlijk citaat)
Nog een aanvulling over de laatste alinea van het interview:
"... het enorme aanbod en ook de wildgroei aan mindfulness-cursussen en trainingen. Daar willen we wel iets aan doen. Gaan die trainers met z’n allen naar de VU om daar een opleiding te volgen en diploma te halen? Of stelt de BUN een adviesraad samen die de voorwaarden en eisen bepaalt."
Ik neem aan dat hier Aad Verboom aan het woord is ...als dit is wat de BUN vindt, dat lijkt dat me brutaal: wie geeft de BUN de bevoegdheid hierover? Is dit wel taak van de BUN?
En wie stelt die eventuele 'ADVIESRAAD' samen, is dat iets anders dan de reeds bestaande (maar niet functionerende BZI) of de pas bestaande 'lerarenraad', nu 'Dharma Advies Raad' (DAR) geheten ?
LinkedIn, 18 juni (geen letterlijk citaat)
Een andere, eigenlijk een meta-vraag: waarom is Aad Verboom namens de BUN geinterviewd; dat had toch de voorzitter (Andre Kalden) moeten doen
Of wordt Aad voorzitter van de werkgroep ongeorganiseerden, of voorzitter van de werkgroep die alle voorstellen van de LotusBloem in statuten/huishoudelijk reglement gaat zetten en ook nog even andere onderwerpen (zoals die van mindfulness-regisseur) gaat regelen?
Raar dat dat niet duidelijk wordt gemaakt, ik bedoel netjes zoals het hoort, op de website van de BUN.
LinkedIn, 19 juni (geen letterlijk citaat)
“Nog een kleine toevoeging
Het grappige is, Ujukarin, dat wij het grotendeels eens zijn.
Net als jij vind ik dat de beoefening van het boeddhistische pad het beste samen met anderen gedaan kan worden.
Net als jij vind ik dat ongeorganiseerden niets te zoeken hebben in deze BUN
Alleen zijn we het een beetje oneens over taalgebruik, jij vindt het al gauw ruw en op de persoon spelend; ik vind het al gauw slijmerig en belangen ontkennend. ”
Bron: BD reactie 23 juni
zondag 2 juni 2013
Een staatssecretaris als beschermer van sommige boeddhisten - En ontvanger van een brief
Het komt veel voor dat boeddhisten een beschermer ('protector') hebben. Soms is dat een wereldlijk (maar toch beetje goddelijk) persoon zoals vroeger Chinese keizers en nu nog steeds de koning van Thailand.
Soms is een 'geest' de protector. Dorje Shugden bijvoorbeeld bij sommige Tibetanen, 'Nieuwe Kadampa' noemen die zich op dit moment.
Het georganiseerde Nederlandse boeddhisme heeft wel een heel bijzondere beschermheer:
Fred Teeven, staatssecretaris van Justitie. Dat deze crimefighter waar je niet snel spirituele interessen bij zoekt, de BUN en beroepsboeddhisten moet beschermen, is wel speciaal.
Maar een protector kan ook streng zijn. Zo kan de staatssecretaris de BUN ter verantwoording roepen. Dat moet hij nu maar eens doen, dacht ik zo. Daarom heb ik hem verleden week een brief geschreven.
Op papier, in een envelop, met een postzegel, want zo gaat dat bij Justitie. Hieronder een afschrift ervan, zoals ik de staatssecretaris had aangekondigd.
Interessant is ook bijlage 2. Ik vind dat de BUN niet aan de voorwaarden van de 'erkenning' voldeed en voldoet. Vandaar mijn brief.
=====================================================================
Een aangepaste UPDATE van 4 mei
Van Groucho Marx is de uitspraak: "Ik wil niet lid zijn van een club die mensen zoals ik als lid accepteert "
Daar moet ik weer aan denken nu ik lees dat het bestuur van de BUN toch voorstelt (aan ledenvergadering van 8 juni) een werkgroep participatie ongeorganiseerde boeddhisten in te stellen '. Verdere gegevens over deze instelling ontbreken.
Maar ook zonder dat zou ik zeggen: DOE HET NIET !
Dat zeg ik tegen de ongeorganiseerden, inclusief het door John Willemsens gestarte Nederlands Boeddhisten Netwerk
( voor wie een facebook-account heeft): ga niet op een eventuele uitnodiging in.
De eenvoudige vraag is namelijk: participatie waar aan ?
Ik weet daar echt geen antwoord op.
Dat zou ik ook aan de vertegenwoordigers van de leden van de BUN kunnen zeggen maar daar zie ik van af omdat ik de hele BUN niet zie zitten.
Bron: Agenda (BUN-)ALV van 8 juni
=====================================================================
Betreft: Overeenkomst inzake erkenning van de
Boeddhistische Unie Nederland als Zendende Instantie
(voor geestelijk verzorgers bij DJI/DGV)
Aan de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
mr. F. Teeven
Zeer geachte heer Teeven
Onderstaande schrijf ik u als betrokken en bezorgd boeddhist, op persoonlijke titel.
Op 12 december 2012 heeft u de 'Overeenkomst inzake erkenning van de Boeddhistische Unie Nederland als Zendende Instantie' getekend, tezamen met dhr. A. Kalden, voorzitter van de BUN. (Zie www.rijksoverheid.nl/nieuws/2012/12/10/permanente-erkenning-van-de-boeddhistische-unie-nederland.html )
Deze erkenning werd mogelijk omdat de evaluatie van de gang van zaken met de 'Voorlopige erkenning' in de periode 2009-2012 door u als positief is gewaardeerd. Ik citeer uit het persbericht van uw ministerie: “Uit de evaluatie bleek dat het functioneren van de BUN als zendende instantie als voldoende is beoordeeld: Hierbij is gekeken naar de kwantiteit en kwaliteit van aanbod geestelijke verzorging, de representativiteit, de functie van zendende instantie (binnen de DGV) en de beschikbaarheid van een universitaire opleiding.”
Naar de mening van anderen (waaronder ik) was er wat betreft de aspecten 'representativiteit' en 'beschikbaarheid van een universitaire opleiding' wel iets af te dingen.
Wat betreft de representativiteit, daarover schreef het KASKI, die door uw voorganger was ingeschakeld de evaluatie uit te voeren, in haar eindadvies :
” In dit licht adviseren wij de in artikel 2.2 van de voorlopige erkenningsovereenkomst
geboden mogelijkheid tot verlenging van de overeenkomst voor een bepaalde periode
waarin de breedheid van overkoepeling en de bestuurlijke continuïteit en stabiliteit
kunnen worden verbeterd.”
'Evaluatie Boeddhistische Unie Nederland' ; Radboud Universiteit Nijmegen – KASKI; Rapport nr. 626, oktober 2012, pagina 9.
Om u moverende redenen heeft u dit externe advies niet overgenomen.
Wij hebben vernomen dat één van de ontwikkelingen na het uitkomen van dit advies is geweest dat de (grote) boeddhistische organisatie bekend onder de naam 'Zen.Nl ' met als hoofdleraar en -opleider dhr. Rients Ritskes, in november 2012 lid is geworden van de BUN.
Het is juist deze organisatie die de afgelopen maanden negatief in de publiciteit is geweest en die tevens de voorzitter van de BUN, die probeerde een 'radiostilte' in de publiciteit te bewerkstelligen, in de problemen heeft gebracht. Voor details verwijs ik naar de op internet geplaatste stukken:
http://openboeddhisme.nl/tag/zen-nl/
http://www.ronsinnige.nl/
http://joopromeijn.blogspot.nl/search/label/Zen
http://boeddhistischdagblad.nl/tag/zen-nl/
In mijn termen is de kritiek op Zen.Nl drieledig:
* De claim van hoofdleraar en hoofdopleider Rients Ritskes dat hij geautoriseerd is door een Japanse Zen-leraar en dus de boeddhistische lineage mag doorgeven, is onterecht.
* De organisatie Zen.Nl is een franchise-organisatie en lijkt daarbij (maar ik ben een leek) op een kartel; de bijdragen gevraagd van de deelnemers zijn hoog, het verloop van de geldstromen is onduidelijk.
* Het boeddhisme van Zen.Nl is – zelfs in de ruime formulering zoals te vinden op de website van de BUN – vederlicht en moet eigenlijk meer 'positief denken' genoemd worden.
Een ander argument in uw positieve erkennings-beslissing kan zijn geweest dat de voorzitter van de BUN zomer en najaar 2012 had aangekondigd een begin te maken met het betrekken van de ongeorganiseerde boeddhisten bij de BUN. Juist het ontbreken hiervan ondermijnde de representativiteitsclaim van de BUN al vele jaren. Echter: na de erkenning 12 december is er van dit voornemen van de BUN niets meer vernomen; het lijkt er op dat men dat niet meer nodig vond nu de erkenning er was.
Wat betreft de 'beschikbaarheid van een universitaire opleiding' voor boeddhistisch geestelijk verzorgers. Ongetwijfeld wordt gedoeld op een door de Vrije Universiteit aangekondigde opleiding. Maar juist in die 'aankondiging' zit het probleem: weliswaar gaat het eerste jaar van de opleiding, een éénjarige master volgens de website van de VU september 2013 van start, maar over de echte opleiding tot 'buddhist chaplain', de 'ambtsopleiding', wordt er geen duidelijkheid te geven.
De instantie die namens de BUN daarvoor zorg zou moeten dragen, de BZI, is volledig onzichtbaar. De studenten die zich voor de master willen aanmelden, verkeren in onzekerheid maar er zijn ook signalen dat het bestuur (en al helemaal de leden) van de BUN geen enkel zicht hebben op wat de BZI op dit moment doet (of niet doet).
Een ander aspect betreft de BUN als aanvrager en houder van een zendmachtiging ex artikel 2.42 van de Mediawet. Vanaf de aanvraag in 2009 tot en met de behandeling van de eis tot terugvordering van een ten onrechte uit omroepmiddelen gefinancierd onderzoek, plus boete,
de BUN volledig achter de BOS aangelopen terwijl formeel het omgekeerde had behoren plaats te vinden. Het onderzoek betrof het bepalen van het aantal boeddhisten in Nederland en had volgens het Commissariaat voor de Media door de BUN uit eigen middelen betaald horen te worden. Ten onrechte – meent ook het Commissariaat – beroepen BUN en BOS zich hierbij op hun 'Delegatieovereenkomst'.
Het KASKI schrijft als concluderend oordeel in haar advies “Wel is er onzekerheid over de claim plus boete van het Commissariaat voor de Media. Samengevat is ons inziens de bestuurlijke stabiliteit en continuïteit van de BUN in de afgelopen periode onvoldoende geweest.” (pagina 6)
Inmiddels is het bezwaarschrift van de BUN (onder regie van de BOS) tegen de sanctie door het Commissariaat afgewezen en schijnt de BOS betaald te hebben, en tegelijk schijnt de BUN (we hebben het niet zwart op wit) naar de rechtbank gegaan tegen dit besluit.
Zie http://cvdm.nl/dsresource?objectid=13025&type=org en http://cvdm.nl/dsresource?objectid=13957&type=org over dit onrechtmatig handelen.
De erkenning van 12 december 2012 is weliswaar voor onbepaalde tijd maar in artikel 2 lid 1 er van staat dat dit 'onder voorwaarden van representativiteit van de BUN ' is en in lid 2 wordt dit uitgewerkt.
Naar mijn mening is er gezien bovenstaande goede reden op dit moment te twijfelen aan de representativiteit, de effectiviteit, de stabiliteit etc. van de BUN.
In lid 3 van artikel 2 wordt gesteld: “De BUN zendt de staatssecretaris, desgevraagd, alle relevante stukken en informatie aangaande haar functioneren als zendende instantie, en treedt in dit kader in overleg met de staatssecretaris wanneer hij dit wenst.”
Deze wenselijkheid lijkt mij op dit moment ruimschoots aanwezig.
Deze brief beschouw ik als openbaar, ik zal haar opnemen in mijn blog.
Met vriendelijke groet,
Hoogachtend,
(was getekend)
drs. J.W. Romeijn
…
Bijlage 1
'Evaluatie Boeddhistische Unie Nederland' ; Radboud Universiteit Nijmegen – KASKI;
Rapport nr. 626, oktober 2012, pagina 9
SLOTCONCLUSIE
De boeddhistische geestelijke verzorging aan ingeslotenen is in kwantitatief en kwalitatief opzicht voldoende. Binnen DGV en de daar van kracht zijnde bepalingen rond bijvoorbeeld inhoudelijke aansturing, kwaliteitsbeleid en denominatieve samenwerking functioneert de boeddhistische denominatie naar behoren. De universitaire opleiding boeddhisme start in september 2012 aan de VU; voor de ambtsopleiding is subsidie
toegezegd door OCW.
Anderzijds hebben wij op basis van ons onderzoek geconcludeerd dat de BUN onvoldoende beantwoordt aan het criterium van representativiteit zoals dit in de voorlopige erkenningsovereenkomst is geformuleerd. Met name wat betreft de breedheid van de overkoepeling en de bestuurlijke continuïteit en stabiliteit schiet de BUN in de afgelopen periode 2009 tot medio 2012 tekort.
Daarbij tekenen wij aan dat deze criteria een lastige opgave betekenen, gezien de gefragmenteerdheid van het boeddhisme in Nederland en het karakter van de BUN als een vrijwilligersorganisatie met weinig middelen. Het siert de BUN dat zij via het interne onderzoek van de Werkgroep Lotusbloem een aantal problemen niet uit de weg gaat en zichzelf met de acceptatie van de aanbevelingen van de Werkgroep een zware agenda heeft opgelegd. Deze aanbevelingen betreffen naast bestuurlijke verbeteringen ook een mogelijke vertegenwoordiging van de individuele boeddhisten. Op basis van ons onderzoek doen wij additioneel nog de aanbeveling om de ledenwerving onder locale sangha’s en etnische boeddhisten te intensiveren.
Onze conclusie is dat het functioneren van de BUN als zendende instantie bij DGV over de periode 2009 tot medio 2012 op drie van de vier genoemde criteria voldoende is geweest, maar niet wat betreft het criterium representativiteit. Wel zijn er binnen de BUN duidelijk aanzetten tot verbeteringen in dit opzicht. Daarbij komt het gegeven dat er zich geen andere vertegenwoordiging van het boeddhisme in Nederland aandient. In dit licht adviseren wij de in artikel 2.2 van de voorlopige erkenningsovereenkomst geboden mogelijkheid tot verlenging van de overeenkomst voor een bepaalde periode waarin de breedheid van overkoepeling en de bestuurlijke continuïteit en stabiliteit kunnen worden verbeterd.
Bijlage 2
(Passage uit de) Overeenkomst inzake erkenning van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN) als Zendende Instantie
zoals ondertekend op 10 december 2012 door de staatssecretaris van Veiligheid & Justitie en de voorzitter van de BUN
Artikel 2 Voorwaarden
1. De erkenning geschiedt voor onbepaalde tijd onder de voorwaarden van representativiteit van
de BUN voor de boeddhistische godsdienstige gemeenschap, alsook het garant staan voor
het aanbod van de boeddhistische geestelijke verzorging aan alle boeddhistische justitiabelen.
2. De representativiteit van de BUN als bedoeld in het voorgaand lid dient te voldoen aan de
volgende criteria:
a. breedheid van de overkoepeling: de BUN dient voldoende groeperingen te vertegenwoordigen
b. effectiviteit: de BUN dient voldoende daadkracht te hebben en te tonen, zijn zendende
activiteit effectief uit te oefenen en voldoende draagvlak in de boeddhistische gemeenschap
van Nederland te hebben;
c. de continuïteit en stabiliteit van de BUN dient zowel op de korte als op de lange termijn
verzekerd te zijn;
d. toegankelijkheid: de BUN laat een boeddhistische religieuze organisatie die daartoe een
aanvraag doet toe als lid van de BUN, mits de organisatie een substantiële en representatieve
boeddhistische stroming vertegenwoordigt en indien de organisatie bereid en in staat is
binnen het kader van de toepasselijke wet- en regelgeving bij te dragen aan de taken van de
Dienst Geestelijke Verzorging.
3. De BUN zendt de Staatssecretaris, desgevraagd, alle relevante stukken en informatie
aangaande haar functioneren als zendende instantie en treedt in dit kader on overleg met de
Staatssecretaris wanneer hij dit wenst.
Soms is een 'geest' de protector. Dorje Shugden bijvoorbeeld bij sommige Tibetanen, 'Nieuwe Kadampa' noemen die zich op dit moment.
Het georganiseerde Nederlandse boeddhisme heeft wel een heel bijzondere beschermheer:
Fred Teeven, staatssecretaris van Justitie. Dat deze crimefighter waar je niet snel spirituele interessen bij zoekt, de BUN en beroepsboeddhisten moet beschermen, is wel speciaal.
Maar een protector kan ook streng zijn. Zo kan de staatssecretaris de BUN ter verantwoording roepen. Dat moet hij nu maar eens doen, dacht ik zo. Daarom heb ik hem verleden week een brief geschreven.
Op papier, in een envelop, met een postzegel, want zo gaat dat bij Justitie. Hieronder een afschrift ervan, zoals ik de staatssecretaris had aangekondigd.
Interessant is ook bijlage 2. Ik vind dat de BUN niet aan de voorwaarden van de 'erkenning' voldeed en voldoet. Vandaar mijn brief.
=====================================================================
Een aangepaste UPDATE van 4 mei
Van Groucho Marx is de uitspraak: "Ik wil niet lid zijn van een club die mensen zoals ik als lid accepteert "
Daar moet ik weer aan denken nu ik lees dat het bestuur van de BUN toch voorstelt (aan ledenvergadering van 8 juni) een werkgroep participatie ongeorganiseerde boeddhisten in te stellen '. Verdere gegevens over deze instelling ontbreken.
Maar ook zonder dat zou ik zeggen: DOE HET NIET !
Dat zeg ik tegen de ongeorganiseerden, inclusief het door John Willemsens gestarte Nederlands Boeddhisten Netwerk
( voor wie een facebook-account heeft): ga niet op een eventuele uitnodiging in.
De eenvoudige vraag is namelijk: participatie waar aan ?
Ik weet daar echt geen antwoord op.
Dat zou ik ook aan de vertegenwoordigers van de leden van de BUN kunnen zeggen maar daar zie ik van af omdat ik de hele BUN niet zie zitten.
Bron: Agenda (BUN-)ALV van 8 juni
=====================================================================
Betreft: Overeenkomst inzake erkenning van de
Boeddhistische Unie Nederland als Zendende Instantie
(voor geestelijk verzorgers bij DJI/DGV)
Aan de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
mr. F. Teeven
Amersfoort, 28 mei 2013
Zeer geachte heer Teeven
Onderstaande schrijf ik u als betrokken en bezorgd boeddhist, op persoonlijke titel.
Op 12 december 2012 heeft u de 'Overeenkomst inzake erkenning van de Boeddhistische Unie Nederland als Zendende Instantie' getekend, tezamen met dhr. A. Kalden, voorzitter van de BUN. (Zie www.rijksoverheid.nl/nieuws/2012/12/10/permanente-erkenning-van-de-boeddhistische-unie-nederland.html )
Deze erkenning werd mogelijk omdat de evaluatie van de gang van zaken met de 'Voorlopige erkenning' in de periode 2009-2012 door u als positief is gewaardeerd. Ik citeer uit het persbericht van uw ministerie: “Uit de evaluatie bleek dat het functioneren van de BUN als zendende instantie als voldoende is beoordeeld: Hierbij is gekeken naar de kwantiteit en kwaliteit van aanbod geestelijke verzorging, de representativiteit, de functie van zendende instantie (binnen de DGV) en de beschikbaarheid van een universitaire opleiding.”
Naar de mening van anderen (waaronder ik) was er wat betreft de aspecten 'representativiteit' en 'beschikbaarheid van een universitaire opleiding' wel iets af te dingen.
Wat betreft de representativiteit, daarover schreef het KASKI, die door uw voorganger was ingeschakeld de evaluatie uit te voeren, in haar eindadvies :
” In dit licht adviseren wij de in artikel 2.2 van de voorlopige erkenningsovereenkomst
geboden mogelijkheid tot verlenging van de overeenkomst voor een bepaalde periode
waarin de breedheid van overkoepeling en de bestuurlijke continuïteit en stabiliteit
kunnen worden verbeterd.”
'Evaluatie Boeddhistische Unie Nederland' ; Radboud Universiteit Nijmegen – KASKI; Rapport nr. 626, oktober 2012, pagina 9.
Om u moverende redenen heeft u dit externe advies niet overgenomen.
Wij hebben vernomen dat één van de ontwikkelingen na het uitkomen van dit advies is geweest dat de (grote) boeddhistische organisatie bekend onder de naam 'Zen.Nl ' met als hoofdleraar en -opleider dhr. Rients Ritskes, in november 2012 lid is geworden van de BUN.
Het is juist deze organisatie die de afgelopen maanden negatief in de publiciteit is geweest en die tevens de voorzitter van de BUN, die probeerde een 'radiostilte' in de publiciteit te bewerkstelligen, in de problemen heeft gebracht. Voor details verwijs ik naar de op internet geplaatste stukken:
http://openboeddhisme.nl/tag/zen-nl/
http://www.ronsinnige.nl/
http://joopromeijn.blogspot.nl/search/label/Zen
http://boeddhistischdagblad.nl/tag/zen-nl/
In mijn termen is de kritiek op Zen.Nl drieledig:
* De claim van hoofdleraar en hoofdopleider Rients Ritskes dat hij geautoriseerd is door een Japanse Zen-leraar en dus de boeddhistische lineage mag doorgeven, is onterecht.
* De organisatie Zen.Nl is een franchise-organisatie en lijkt daarbij (maar ik ben een leek) op een kartel; de bijdragen gevraagd van de deelnemers zijn hoog, het verloop van de geldstromen is onduidelijk.
* Het boeddhisme van Zen.Nl is – zelfs in de ruime formulering zoals te vinden op de website van de BUN – vederlicht en moet eigenlijk meer 'positief denken' genoemd worden.
Een ander argument in uw positieve erkennings-beslissing kan zijn geweest dat de voorzitter van de BUN zomer en najaar 2012 had aangekondigd een begin te maken met het betrekken van de ongeorganiseerde boeddhisten bij de BUN. Juist het ontbreken hiervan ondermijnde de representativiteitsclaim van de BUN al vele jaren. Echter: na de erkenning 12 december is er van dit voornemen van de BUN niets meer vernomen; het lijkt er op dat men dat niet meer nodig vond nu de erkenning er was.
Wat betreft de 'beschikbaarheid van een universitaire opleiding' voor boeddhistisch geestelijk verzorgers. Ongetwijfeld wordt gedoeld op een door de Vrije Universiteit aangekondigde opleiding. Maar juist in die 'aankondiging' zit het probleem: weliswaar gaat het eerste jaar van de opleiding, een éénjarige master volgens de website van de VU september 2013 van start, maar over de echte opleiding tot 'buddhist chaplain', de 'ambtsopleiding', wordt er geen duidelijkheid te geven.
De instantie die namens de BUN daarvoor zorg zou moeten dragen, de BZI, is volledig onzichtbaar. De studenten die zich voor de master willen aanmelden, verkeren in onzekerheid maar er zijn ook signalen dat het bestuur (en al helemaal de leden) van de BUN geen enkel zicht hebben op wat de BZI op dit moment doet (of niet doet).
Een ander aspect betreft de BUN als aanvrager en houder van een zendmachtiging ex artikel 2.42 van de Mediawet. Vanaf de aanvraag in 2009 tot en met de behandeling van de eis tot terugvordering van een ten onrechte uit omroepmiddelen gefinancierd onderzoek, plus boete,
de BUN volledig achter de BOS aangelopen terwijl formeel het omgekeerde had behoren plaats te vinden. Het onderzoek betrof het bepalen van het aantal boeddhisten in Nederland en had volgens het Commissariaat voor de Media door de BUN uit eigen middelen betaald horen te worden. Ten onrechte – meent ook het Commissariaat – beroepen BUN en BOS zich hierbij op hun 'Delegatieovereenkomst'.
Het KASKI schrijft als concluderend oordeel in haar advies “Wel is er onzekerheid over de claim plus boete van het Commissariaat voor de Media. Samengevat is ons inziens de bestuurlijke stabiliteit en continuïteit van de BUN in de afgelopen periode onvoldoende geweest.” (pagina 6)
Inmiddels is het bezwaarschrift van de BUN (onder regie van de BOS) tegen de sanctie door het Commissariaat afgewezen en schijnt de BOS betaald te hebben, en tegelijk schijnt de BUN (we hebben het niet zwart op wit) naar de rechtbank gegaan tegen dit besluit.
Zie http://cvdm.nl/dsresource?objectid=13025&type=org en http://cvdm.nl/dsresource?objectid=13957&type=org over dit onrechtmatig handelen.
De erkenning van 12 december 2012 is weliswaar voor onbepaalde tijd maar in artikel 2 lid 1 er van staat dat dit 'onder voorwaarden van representativiteit van de BUN ' is en in lid 2 wordt dit uitgewerkt.
Naar mijn mening is er gezien bovenstaande goede reden op dit moment te twijfelen aan de representativiteit, de effectiviteit, de stabiliteit etc. van de BUN.
In lid 3 van artikel 2 wordt gesteld: “De BUN zendt de staatssecretaris, desgevraagd, alle relevante stukken en informatie aangaande haar functioneren als zendende instantie, en treedt in dit kader in overleg met de staatssecretaris wanneer hij dit wenst.”
Deze wenselijkheid lijkt mij op dit moment ruimschoots aanwezig.
Deze brief beschouw ik als openbaar, ik zal haar opnemen in mijn blog.
Met vriendelijke groet,
Hoogachtend,
(was getekend)
drs. J.W. Romeijn
…
Bijlage 1
'Evaluatie Boeddhistische Unie Nederland' ; Radboud Universiteit Nijmegen – KASKI;
Rapport nr. 626, oktober 2012, pagina 9
SLOTCONCLUSIE
De boeddhistische geestelijke verzorging aan ingeslotenen is in kwantitatief en kwalitatief opzicht voldoende. Binnen DGV en de daar van kracht zijnde bepalingen rond bijvoorbeeld inhoudelijke aansturing, kwaliteitsbeleid en denominatieve samenwerking functioneert de boeddhistische denominatie naar behoren. De universitaire opleiding boeddhisme start in september 2012 aan de VU; voor de ambtsopleiding is subsidie
toegezegd door OCW.
Anderzijds hebben wij op basis van ons onderzoek geconcludeerd dat de BUN onvoldoende beantwoordt aan het criterium van representativiteit zoals dit in de voorlopige erkenningsovereenkomst is geformuleerd. Met name wat betreft de breedheid van de overkoepeling en de bestuurlijke continuïteit en stabiliteit schiet de BUN in de afgelopen periode 2009 tot medio 2012 tekort.
Daarbij tekenen wij aan dat deze criteria een lastige opgave betekenen, gezien de gefragmenteerdheid van het boeddhisme in Nederland en het karakter van de BUN als een vrijwilligersorganisatie met weinig middelen. Het siert de BUN dat zij via het interne onderzoek van de Werkgroep Lotusbloem een aantal problemen niet uit de weg gaat en zichzelf met de acceptatie van de aanbevelingen van de Werkgroep een zware agenda heeft opgelegd. Deze aanbevelingen betreffen naast bestuurlijke verbeteringen ook een mogelijke vertegenwoordiging van de individuele boeddhisten. Op basis van ons onderzoek doen wij additioneel nog de aanbeveling om de ledenwerving onder locale sangha’s en etnische boeddhisten te intensiveren.
Onze conclusie is dat het functioneren van de BUN als zendende instantie bij DGV over de periode 2009 tot medio 2012 op drie van de vier genoemde criteria voldoende is geweest, maar niet wat betreft het criterium representativiteit. Wel zijn er binnen de BUN duidelijk aanzetten tot verbeteringen in dit opzicht. Daarbij komt het gegeven dat er zich geen andere vertegenwoordiging van het boeddhisme in Nederland aandient. In dit licht adviseren wij de in artikel 2.2 van de voorlopige erkenningsovereenkomst geboden mogelijkheid tot verlenging van de overeenkomst voor een bepaalde periode waarin de breedheid van overkoepeling en de bestuurlijke continuïteit en stabiliteit kunnen worden verbeterd.
Bijlage 2
(Passage uit de) Overeenkomst inzake erkenning van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN) als Zendende Instantie
zoals ondertekend op 10 december 2012 door de staatssecretaris van Veiligheid & Justitie en de voorzitter van de BUN
Artikel 2 Voorwaarden
1. De erkenning geschiedt voor onbepaalde tijd onder de voorwaarden van representativiteit van
de BUN voor de boeddhistische godsdienstige gemeenschap, alsook het garant staan voor
het aanbod van de boeddhistische geestelijke verzorging aan alle boeddhistische justitiabelen.
2. De representativiteit van de BUN als bedoeld in het voorgaand lid dient te voldoen aan de
volgende criteria:
a. breedheid van de overkoepeling: de BUN dient voldoende groeperingen te vertegenwoordigen
b. effectiviteit: de BUN dient voldoende daadkracht te hebben en te tonen, zijn zendende
activiteit effectief uit te oefenen en voldoende draagvlak in de boeddhistische gemeenschap
van Nederland te hebben;
c. de continuïteit en stabiliteit van de BUN dient zowel op de korte als op de lange termijn
verzekerd te zijn;
d. toegankelijkheid: de BUN laat een boeddhistische religieuze organisatie die daartoe een
aanvraag doet toe als lid van de BUN, mits de organisatie een substantiële en representatieve
boeddhistische stroming vertegenwoordigt en indien de organisatie bereid en in staat is
binnen het kader van de toepasselijke wet- en regelgeving bij te dragen aan de taken van de
Dienst Geestelijke Verzorging.
3. De BUN zendt de Staatssecretaris, desgevraagd, alle relevante stukken en informatie
aangaande haar functioneren als zendende instantie en treedt in dit kader on overleg met de
Staatssecretaris wanneer hij dit wenst.
Abonneren op:
Posts (Atom)