Aandachtig exploreren en hieruit inzichten verkrijgen past volgens mij goed in het boeddhistisch gedachtegoed mits het in lijn staat met de boeddhistische leer waaraan we elk afzonderlijk zo onze eigen betekenis en invulling geven.

Niet verwonderlijk voor een land met een diversiteit aan geloof en levensovertuigingen dat de piramide van Maslow heeft aangevuld met een nieuwe laag die zingeving of spiritualiteit omhelst.

De enigszins verdekte opstelling van boeddhisten begrijp ik vanuit de nederige en niet verkondigende norm, het lijkt in mijn optiek niet alleen een privé-aangelegenheid maar ook een levensovertuiging in ontwikkeling.

Het zou een meerwaarde kunnen hebben als we deze ontwikkeling zouden mogen en kunnen delen met andere religieuze groepen en gelovigen.

Een wetenschappelijk onderzoek dat bijdraagt aan een harmonieuze intergratie van het boeddhisme in de Nederlandse maatschappij draag ik een warm hart en mijn volste aandacht toe.

Mogen we iedereen met een Xenos boeddha-beeldje boeddhist noemen?

Mogen we de zogeheten ‘seculiere’ boeddhisten -zij die niet in reïncarnatie-wedergeboorte, karma, nirvana en boeddhaschap (bevrijding uit samsara en volledige verlichting) geloven- boeddhist noemen?

Mogen we degenen die geen toevlucht tot de Drie Juwelen hebben genomen boeddhist noemen?

Mogen we mensen die liefdevol en ethisch deugdzaam leven -zonder toevlucht en zonder op de leer van Boeddha te vertrouwen- boeddhist noemen?

Kan op al deze vragen ja gezegd kan worden, dan zijn er wellicht wel wat boeddhisten in Nederland.

Zo niet… tja…

Wat denken we te winnen met zo’n onderzoek? Hebben de ‘boeddhisten’ dat nodig?

Hebben we een overkoepelende organisatie nodig die ‘het boeddhisme’ (dat niet bestaat: er zijn zoveel vormen) vertegenwoordigt?