Ik noem mijzelf ook ‘Lama’, dat ‘leraar’ betekent. Ik weet dat je jezelf niet zomaar Lama kunt noemen. Het is ook geen gemakkelijke baan. Soms denk ik weleens ‘Jeminee, waar ben ik aan begonnen!’

Een goede leraar is begiftigd met veel kennis en stelt de autonomie van zijn of haar studenten altijd voorop.

Lama Tsongkapa, de oprichter van de Gelugpa school (geelkappen), geeft in zijn bekende werk Lam Rim Chen Mo gedetailleerd weer dat een leraar veel kwaliteiten moet bezitten. De traditionele vajrayana teksten stellen eisen aan de lama die nog strikter zijn. Vindt je leraar het tijd dat je de leer uitdraagt, dan begint het echte leren pas!

In ons centrum hebben wij een speciaal document in de statuten opgenomen om te voorkomen dat leraren wangedrag vertonen onder het mom dat ‘de guru‘ onfeilbaar is of het dreigen met allerlei rare ideeën over dingen die er niet zijn.

Het is de taak van de leraar om zich in te zetten voor het welzijn van alle leerlingen. Als leraar kun je heel veel schade toebrengen wanneer je vanuit zelfzucht werkt. Volgens de mensen met wie ik contact heb gehad heeft deze man dat nu juist niet serieus aangepakt. En nu publiceert hij een boek?

Padma Ösel Ling is lid van de BUN omdat wij vinden dat alle boeddhistische centra lid moeten zijn van een overkoepelend orgaan. Al wordt deze organisatie als koepel gezien, het kan zijn dat de BUN niet over de mogelijkheden of expertise beschikt om werk te maken van dit soort wangedrag. Misschien is het in het belang van de BUN dat er binnen de boeddhistische gemeenschap een officieel lerarenorgaan ontstaat dat een procedure voor de erkenning van leraren instelt.

In de Aziatische wereld zien we dat dit soort organisaties op basis van puur vertrouwen werken. Binnen mijn traditie kennen we de titel geshe, dit is een academische kwalificatie. Leraar of Lama daarentegen is een titel die op waardering, verdienste en capaciteit berust. Die kwalificatie wordt toegekend door de leraar die het meest senior is. Deze wijze van waarderen werkt in de Aziatische cultuur goed, maar in het Westen zijn we er nog te onbekend mee. Hier kunnen leerlingen nog steeds ten prooi vallen aan iemands charisma.

Volgens de traditie is het gebruikelijk dat leerlingen kritisch zijn en veel tijd besteden aan het kiezen van hun leraar. Een goede leraar wijst de leerlingen uitdrukkelijk hierop. Hopelijk komen we in het Westen tot een een goed werkend, transparant systeem van erkenning ten opzichte van de ‘Lama’, zonder dat het inzicht in de capaciteiten van de persoon die als Lama werkt verloren gaat.