Toch vind ik dat er wel erg geoordeeld wordt over ‘boeddhisten’.

Maar, ik snap de frustratie wel: het is de keerzijde van de boeddhistische gewoonte om het goede te benadrukken en ‘roddel’ te willen vermijden.

Hierdoor kunnen negatieve feiten in een soort ‘no mans land’ terecht komen.

Waar ik wel voor wil waarschuwen is het andere extreem. Ik krijg er soms een beetje een inquisitie gevoel bij.

Inderdaad, dingen aan de kaak stellen wordt door velen gezien als niet-boeddhistisch. Terwijl compassie zich volgens mij juist uitdrukt in het kritisch kijken naar en blootleggen van misstanden. Niet in het zwijgen, niet in het toedekken en verder laten ‘rotten’ van ongezonde situaties.

Er is nog veel werk aan de winkel wat dat betreft. Ik hoop dat meer mensen gaan ontdekken dat de roze bril waarmee ze hun boeddhisme beschouwen en beschermen, uiteindelijk onwerkelijk en zelfs ondraaglijk is.

Voor degenen die liever op een wolk van onwetendheid en niet-oordelen blijven zitten, zal altijd voldoende catering aanwezig zijn. Dat is helaas onuitroeibaar.

Tegelijk is het goed dat kanalen als • open boeddhisme • licht werpen op zaken die dat niet kunnen verdragen, om oprecht zoekende beoefenaars een helder perspectief te bieden en ze bij te schijnen op de Weg.

Dank dat er wel openheid, kritiek, en diepgang wordt betracht in • open boeddhisme •.