1. het belang van de BUN en anderen bij de geestelijke zorg voor gedetineerden; over spirituele zorg hoor ik niets.
2. het belang van geïnstitutionaliseerde zorg, terwijl het om spiritualiteit, religie en levensbeschouwing gaat.
3. de rol van overheid en geld.
4. de noodzaak van een universitaire achtergrond van hulpverleners.

Als er echt wordt nagedacht over wat belangrijk is, dan zijn bovenstaande vier onderwerpen niet relevant. Waarom lees ik dan telkens zaken die over het bovenstaande gaan?

Misschien zouden boeddhisten in dit verband eens moeten kijken naar hindoes, waarbij zendingsdrang geheel afwezig is maar mededogen en spirituele verrijking wel degelijk aanwezig zijn.

Hoe kan men mensen begeleiden zolang men zelf doolt?

Kortom, leer nu met zijn alleen eindelijk eens dat spirituele zorg zich niet verhoudt tot geformaliseerde en geïnstitutionaliseerde organisatie van die zorg.

Wat nodig is, is liefde voor de mens. Slechts dat. Niets meer.